Tölvubylting hlífðarfatnaðarins (taka 1)

M.I.A.

2008-11-07T18:25:00.002Z

Ég vil biðja þá sem enn kíkja við á blogginu mínu (hæ mamma!) afsökunar á bloggleysi upp á síðkastið. Það kemur ekki til af því að það hafi ekkert gerst í sumarfríinu sem var frásagnar virði, Bandaríkjaferðin var algjört ævintýri. Það er eiginlega frekar það, að það gerðist svo margt að mér fallast hendur þegar ég sest niður og ætla að skrifa ferðasögu. Eins og er að gerast núna. Hm.
Ég set inn myndir við tækifæri (les. seint og um síðir).

Eins og er er staðan svona:
-Ég var atvinnulaus í tvær vikur eftir að ég kom heim frá útlöndum, svo byrjaði ég að vinna í franska sendiráðinu.
-Ég hélt ég talaði frönsku þegar ég byrjaði í nýju vinnunni en annað kom á daginn. Bonnsjú.
-Kreppan hefur hingað til farið silkihönskum um mig.
-Ég á ný moonboots. Mmm.
-Ég á ananas sem er við það að skemmast. Það hefur aldrei gerst áður.
-Ég varð tuttogfemm um daginn og eldaði súpu handa ættartrénu. Fékk of mikið af fínum gjöfum og þjáist síðan af kreppusamviskubiti.
-Ooog þá er einbeitingin búin. Seinna!

coming up...

2008-07-25T13:21:00.004Z

Ég er svo upptekin við að njóta íslenska sumarsins í miðbænum að ég hef ekki tíma til að blogga. Mig grunar að næsta færsla verði ekki fyrr en í september, en þá lofa ég að koma með Bandaríkjamyndir og ferðasögu. Hver veit nema ég nái mynd af fjúkandi runna jafnvel! (Það er búið að lofa mér að ég sjái svoleiðis í Sedona...). Ef ekki þá af fjúkandi róna í Las Vegas bara. Bíðið allavega spennt. Verður djúsí.
Ú, líka, hver var það sem kommentaði hér að neðan með ábendingu um atvinnuauglýsingu? Er forvitin hver er svona hjálpsamur og krúttlegur.

Undir grænu birkitré

2008-06-23T12:31:00.004Z

Þá getur stúlkan formlega fjarlægt l-ið úr "stjórnmálafræðlingur" því laugardaginn 14. júní var hún formlega útskrifuð úr Háskóla Íslands. Sem er vel. Verra mál er að finna sér eitthvað áhugavert að starfa næsta vetur á þessum harðindatímum. Umsókn mín liggur inni hjá Goldfinger, ég bíð með krossaða putta eftir svari. Will work for monies. Hvar ætli maður fái svona geirvörtudúska? Þeir eru kannski skaffaðir bara.
Annars hef ég í júní borðað kandíflos, legið í heitum potti í Varmahlíð, lesið bók á Austurvelli, flatmagað á teppi fyrir utan Kringluna, étið mér til óbóta og í kjölfarið hafið hollustuviku. Hið besta mál.

2008-05-15T11:39:00.002Z

Um hvítasunnuhelgina...
...fann ég Álftanes. Þar er til siðs að puðra fólk. Ítrekað.
...fór ég á hestbak í fyrsta sinn síðan ég taldi aldur minn með einum tölustaf. Þriggja tíma reiðtúr takk, á hesti sem ég held að hafi fundist ég leiðinleg (enda talaði ég við hann næstum stanslaust alla þrjá tímana til að reyna að telja hann á að hætta að rykkja endalaust í tauminn, því það gerði mig skelkaða). Það er ofsa gaman á hestbaki. Bara muna að fara í íþróttatopp. Og sleppa spinning vikuna áður. Mjög mikilvægt fyrir stélið.
...fór ég í kajaksiglingu á Stokkseyri í roki og hélt ég myndi missa handleggina við að róa í land á móti vindi. Lét samt ekki taka mig í tog eins og flestar stelpurnar, er hetja. Ég var svo gjörsamlega búin í handleggjunum þegar ég kom að bakkanum að ég komst ekki úr kajaknum mínum eins og manneskja heldur varð að ánamaðkast út úr honum án aðstoðar handleggjanna. Það vildi ekki betur til en svo að ég lak hálfpartinn beint út í vatnið. Mjög þokkafullt.
...sólbrann ég á nefinu í göngu í Brekkuskógi þar sem ég skoppaði um í sumarhamingjuvímu og reyndi að stíga ekki á randaflugurnar.
...sólbrann ég á restinni af líkamanum í pottinum eftir gönguna. Er röndótt eins og Bjarnabófi.

2008-04-30T01:02:00.002Z

Ég á bágt af því að...
...mér er illt í maganum af hungri og það eina sem ég á til og dettur í hug að geri ekki illt verra er rauð miso-súpa. Rauð miso-súpa er á bragðið eins og gubb.
...ég er sybbin en get ekki farið að sofa neitt á næstunni því ég var að uppgötva að ég á eftir að senda 11 tölvupósta í nótt á fólk sem ég verð vinsamlegast að biðja um að svara mér ekki seinna en í gær. Mér finnst ekki gaman að vera dóni.
...ég er búin að vera að hringja í fólk í allan dag til að fá upplýsingar sem mig vantar til að ritgerðin mín verði eitthvað nálægt því að vera tilbúin. Í allan dag svaraði enginn í símann sinn nema einn, sem svaraði til að segjast ætla að gera fullt af hlutum sem hann gerði svo ekki. Garg.
...dauðarefsingaritgerðin mín er að fara með geðheilsuna mína, bæði af því ég hef engan tíma til að skrifa hana og af því að umfjöllunarefnið veldur mér endalausri klígju. Í gær var ég í fyrsta sinn á ferlinum næstum búin að gubba við heimildaöflun.
...mér finnst sjálfsvorkunnar-útgáfan af mér ekki skemmtileg og er að verða ofsalega leið á að hlusta á sjálfa mig mjálma um hvað ég sé stressuð og allt sé erfitt. Samt get ég ekki hætt. Ugh, ég er meira að segja að því núna. Blah.

2008-04-28T10:51:00.003Z

Um helgina komst ég að því að:
-Grænir frostpinnar eru jafn góðir í dag og þeir voru fyrir 15 árum.
-Það sem vantar til að gera Garðastrætið kósý eru strumpar. Að lágmarki tveir. (Og helst ekki hégómastrumpur. Hann hefur svo leiðinlegan talanda).
-Mig langar í veggfóður.
-Ég er ekki kjánaleg í öllum gallabuxum.
-Ég var kjánaleg í öllu, alltaf, þegar ég var unglingur. (Érí sjokki.)
-Vinkonur mínar síðan ég var unglingur eru hópur af algjörum gullmolum.
-Ég er ekki enn vaxin upp úr því að missa máttinn í útlimunum þegar mér finnst eitthvað sérlega ógeðslegt. (Þetta gerir alla ritvinnslu á dauðarefsingaritgerðinni þess mun erfiðari. Mun fljótlega fara að vélrita með nefinu.)
-Pulsur eru minna vondar en mig minnti.
-Sumarið er tíminn.

Gah!

2008-04-22T11:38:00.003Z

11 dagar eftir af þessu ágæta ba-námi ef allt fer samkvæmt áætlun. Ég er orðin svo stressuð að ég titra öll inní mér, og þarf reglulega að setja sjálfa mig í time-out svo ég fari ekki á yfirsnúning og endi eins og allir skeggjuðu og skítugu mennirnir sem mamma segir að hafi lesið yfir sig. Hluti af forvarnarprógramminu er að lesa ekkert nema það sem ég nauðsynlega þarf. Er enn á bömmer eftir að hafa slysast til að lesa leiðbeiningarnar á nan-brauðspakkanum í gær. Meiri óþarfinn. Hita þar til heitt. Vesgú.
Tölvupóstur væri frábær samskiptamáti ef fólk (og ráðuneyti) aksjúallí svaraði póstinum sínum. Ef fólk sem er að gera verkefni fyrir skólann sinn sendir ykkur tölvupóst viljið þið þá prittí plís svara, og svara strax. (Sérstaklega ef viðkomandi nemönd allt að því skrifar "gerðu það elsku elsku elsku viltu svara mér fljótt því ég er um það bil að fara að skæla af stressi"). Saman getum við kannski breytt tölvupóstkarma heimsins.
Fíla: Múslístangir (því manni verður ekki illt í maganum af þeim).
Fíla ekki: Nammi (ég veit það hljómar eins og patent hugmynd þegar maður er að læra og á bágt, en manni verður illt í maganum af því. Sérstaklega ef maður blandar því við kaffi og hoppar svo um allt í stressi. Ekki gera það. Treystið mér bara hérna.)

Pirri-Prik

2008-04-16T16:51:00.004Z

AAAaaargh! Sit á Prikinu og er farin að reyta hár mitt og skegg af pirringi.
1. Stráknum á næsta borði liggur svo hátt rómur að ég er farin að dauðvorkenna vinkonu hans sem situr mjög óheppilega með vinstra eyrað staðsett ca. 20 cm frá munninum á honum, sem hann kýs að beita eins og þokulúðri.
2. Mér er orðið ferlega illt í stélinu af þessarri endalausu setu síðustu daga. Það er aldrei gott fyrir geðheilsuna. Hef grun um að ég sé að fá legusár.
3. Hef ekki skrifað orð í ritgerðina mína í dag sem ég hef ekki strokað út jafnharðan aftur. Af hverju er ég hætt að geta skrifað á íslensku???
4. Hausinn á mér er búinn að ákveða mjög ólýðræðislega að það eina sem hann hafi þolinmæði í að hlusta á meðan ég skrifa (til að útiloka hávaðamaskínuna á næsta borði) séu óperur. Þær á ég ekki á itunes-inu mínu og öll forrit sem ég finn sem stríma tónlist af netinu eru ósamvinnuþýð og neita að skilja hvað ég er að biðja þau að gera.
5. Var búin að eyða hálftíma í að skrifa snyrtilegan og pólitískt rétthugsaðan tölvupóst til að biðja um betri heimildir frá ákveðinni stofnun þegar netið datt út og tölvupósturinn með. Þessi háværi er heppinn að innbyrgð reiði er ein af mínum sérgreinum. Annars hefði hann fengið að húrra út um glugga eða tvo.

Meinloka með skinku og osti

2008-04-10T12:18:00.007Z

Ég er haldin þeirri meinloku að geta aldrei haldið áfram með BA-ritgerðina þar sem ég hætti síðast, heldur þarf ég alltaf að byrja upp á nýtt á hverjum morgni. Þetta gerir verkið frekar seinlegt. Í dag varð þó sá tímamótaviðburður að ég byrjaði þar sem frá var horfið í gær, og finn ekki hjá mér nokkra þörf til að byrja frá byrjun. Ástæðuna tel ég vera að í gær sá ég með öðru auganu (hitt augað var að vaska upp) þátt þar sem fólki var kennt að losa sig við nikótínfíkn, og verandi bullandi meðvirk þá langar mig ekkert í brakandi ferskt autt blað í dag. Né súkkulaði. Né sígarettu reyndar. Sjónvarp er hollt.

Akureyri

2008-04-04T16:09:00.014Z

Akureyrarferðin um páskana var ferlega vel heppnuð, enda með eindæmum skemmtilegt kvenfólk sem ferðaðist þar saman. Við Rakel gistum í góðu yfirlæti hjá karli föður mínum og átum þar meira en góðu hófi gegnir, og kúrðum svo saman eins og í Lettlandi í den, allt voða rómó. Ég er sennilega náttúrulaus því ég hef mjög takmarkaða þolinmæði fyrir hálfnöktum olíubornum karlmönnum á palli, en ég þraukaði nú samt alveg gegnum bæði vaxtarræktar- og fitnessmótið og er sennilega betri manneskja fyrir vikið. Öllu auðveldara reyndist að þrauka matinn og ballið eftir mótið. Hið besta mál. Ég stóð mig engan veginn sem hirðljósmyndari, en nokkrar myndir tók ég nú samt. Flestar lélegar, en maður verður stundum bara að vera nægjusamur, það er nú einu sinni skollin á kreppa krakkar mínir:

Kjarnakvendi að hlaða bílinn

Föstudagskvöldið langa á Kaffi Akureyri

Jóhanna á 11 bjór...

Við Rakel að lúra saman
Veit ekki af hverju flassið lýsti mig svona mikið meira upp en Elmu og Jóhönnu... Hóst...

Meðan við Rakel drukkum Baccardi razz úr burnerflösku í stúkunni unnu Elma og Jóhanna fyrir fríðindum helgarinnar. Duglegar stelpur.

Rónarnir í stúkunni

Rakel sprengdi utan af sér buxurnar og varð að rumpa þær saman í snatri. Þá hjálpaði að vera lærð húsmóðir.

Elma og Jóhanna hættar að vinna og komnar í sukkið.

Ég var ekkert sérstaklega vinsæll ljósmyndari...

Aldnir hafa orðið

2008-03-18T11:07:00.003Z

Ég var að gera stórmerkilega uppgötvun rétt í þessu. "Aldnir hafa orðið" er sennilega ekki útlistun á því hverjir hafi náð háum aldri, heldur mögulega hafa aldnir einfaldlega orðið í smástund. Fá að tjá sig. Ég er í sjokki. Þvílíkur endemis langlífur misskilningur.

Hálfuppraknaður vettlingur

2008-03-06T11:53:00.002Z

Þetta blogg er nú að verða ferlega lélegt. Ó vell. Hér koma nokkrir punktar, rétt til að uppfylla tilkynningaskylduna:
- Ég er hætt í Landakotsskóla og farin að einbeita mér að því að klára skólann. Gat auðvitað ekki "bara" verið í skóla svo ég tók að mér aukavinnu í sokkabúð. Þar hefur einhvern veginn safnast á einn blett í Kringlunni allt indælasta fólkið í þjónustubransanum, svo ég uni glöð við mitt.
- Er loksins aksjúallí byrjuð að skrifa ritgerðina og hætt þessarri stjórnlausu heimildaöflun, í bili allavega. Vatnaskil.
- Gerðist ritari húsfélagsins og er þess miklu nær gröfinni fyrir vikið.
- Mun leggja land undir fót um páskana og halda til höfuðstaðar norðursins til að heimsækja karl föður minn og fylgjast með fitness-keppninni. Ég mun einnig gera mitt allra besta til að lenda ekki í að fara á skíði.
- Er að gera mitt besta til að fókusa bara á að klára skólann og leiða hjá mér þá staðreynd að ég veit ekkert hvað ég ætla að gera þegar honum lýkur, eftir *gasp* litla tvo mánuði. Verð búin í öllum prófum og allt 3. maí, svo gálgafresturinn styttist óðum. Sem betur fer bara í annan endann.

Bloggþolinmæðin er ekki meiri en sem þessu nemur í bili. Ég reyndi. Prik.

Engrish

2008-01-22T12:50:00.000Z

Ég hef loks komist til gruggugs botnsins í þessu TOEFL máli, eftir ótal símtöl, tölvupósta og skrifstofuheimsóknir. Meira hvað það er erfitt að toga svör uppúr þessu liði. En þar sem svo margir sem ég þekki virðast vera í sömu stöðu og ég þá fannst mér patent að láta ykkur vita að isoft.is ætlar að halda TOEFL próf á Íslandi í fyrirsjáanlegri framtíð (en eru ekkert sérstaklega dugleg að skipuleggja próf fram í tímann, fullyrða samt að þau verði í boði eitthvað áfram). Þau verða ekki með GRE próf.
Ég verð þá að finna mér aðra afsökun fyrir að fara til London. Einhverjar hugmyndir?

(Takk fyrir allar góðu ábendingarnar í kommentunum síðast allir! Lovlí!)

2008 sófar

2008-01-09T10:48:00.000Z

Enn og aftur lýsi ég eftir hæfum einstaklingi til að taka fyrir mig ákvarðanir. Viðkomandi þarf ekki að taka allar ákvarðanirnar samt, ég vil sjálf fá að ákveða hvað ég borða og í hverju ég er og svona (þó ég viti að ákveðnir fjölskyldumeðlimir hafi reynt að fá mig svipta sjálfræðinu vegna þess síðarnefnda). Umsækjandi þarf bara að vera tilbúinn að ákveða allt þetta stóra, hvert á ég að fara í master og í hverju, hvenær, hvar á ég að vinna í millitíðinni ef það er einhver millitíð og svo framvegis. Kökusneið. Hver er til?
Mér sýnist ég í öllu falli þurfa að skella mér til London fljótlega til að taka TOEFL próf, ég get ekki séð að það sé í boði að taka þau á Íslandi eins og er. Veit einhver betur?
En í stuttu máli þá voru áramótin fín, þrettándinn líka, og eiginlega bara allir hinir dagarnir sem liðnir eru af þessu ágæta ári. Engin sérstök áramótaheit strengd en margt á teikniborðinu, engin lognmolla frekar en vanalega og það er ágætt.
Planið er ennþá að byrja í samkvæmisdansi í næstu viku en þessir strákar eru svo erfiðir viðureignar að það á enn eftir að koma í ljós hvort það gengur upp. Vona það samt. Er bara að segja ykkur frá þessu því ef gæinn sem er efstur á dansfélagaóskalistanum reynist of upptekinn þessa önnina til að geta dansað við mig (hæ Gunni!) þá mega allir karlkyns sem ég þekki (og lesa örugglega fæstir vettlinginn en ég vona að þetta berist þeim með hugarorkunni *bzzz*) eiga von á því að það verði vælt og skælt í þeim. Farið að hita upp og teygja, just in case.
Mamma var ósátt við að hafa verið skilin útundan í jólamyndabirtingum, svo hér erum við mæðgur að bjóða nýja árið velkomið. Góluðum svo mikið af flugeldaaðdáun að nágrannarnir hafa sennilega haldið að við værum hættar að taka lyfin okkar:Ritgerðaskil á föstudag. Engar einkunnir komnar í hús enn. Þakka bara fyrir að vera ekki að bíða eftir námslánum.

Nokkrar jólamyndir

2007-12-29T14:32:00.000Z

Á Þorláksmessu var soðin skata, en það kunnu ekki allir af mölinni að meta ilminn:

Jólaborðið okkar var hefðbundið og ljúffengt, eins og alltaf:
Við systkinin vorum sérstaklega fín og sæt á aðfangadagskvöld að okkar eigin mati, en fengum engan til að mynda okkur svo við gerðum það bara sjálf:
Ég gerði mitt besta til að ná mynd af okkur ömmu saman en hún var ekkert sérstaklega samvinnuþýð:

Bróðirinn var eins manns skemmtinefnd:
Gamla góða plastjólatréð stóð sig sæmilega eftir að fæturnir undir það fundust loksins, en hallaði samt alltaf meira og meira með hverjum deginum. Það er ólæknandi, enn sem komið er:

Eigið góð áramót!

Bakkafjörður, París Langaness...

2007-12-27T22:30:00.000Z

Minnisbók Sigurðar Pálssonar er stórhættuleg, og ég ráðlegg öllum sem tök hafa á að halda sig sem lengst frá henni. Það er of seint að bjarga mér, ég er búin að lesa hana og þegar orðin langt leidd af Parísarsýkinni, en bjargið sjálfum ykkur! Nú langar mig ekkert meira en að halda aftur til Frans, í þetta sinn til Parísar, læra meiri frönsku, borða meiri ost og drekka meira rauðvín. Langaði að verða skáld í smástund meðan ég var að lesa hana en það bráði sem betur fer fljótlega af mér.
Verst ég nenni ekki aftur ein, allavega ekki eins og er, svo ég þarf að finna mér partner in crime. Og fá nóg af Íslandi, sem ætlar að gerast frekar hægt í þetta sinn. Kann svo ágætlega við mig í rokinu ennþá. Fannst ég á tímabili vera að rykfalla í hnetunni í Strass, en síðan ég flutti heim hefur nú verið loftað ærlega út. Takk Kári*.

*Kári kuldaboli, svo það komist nú ekki á kreik fleiri samsæriskenningar um ástalíf mitt. Jeminn.

Gleðilega hátíð!

2007-12-24T14:54:00.000Z

Þá er ég mætt í sveitina og öllum meiriháttar jólaundirbúningi lokið. Kökur hafa verið bakaðar, gólf skúruð, gjöfum pakkað inn, jólakortum dreift, fólk knúsað og vettlingur jólabaðaður. Nú er ekkert að gera í stöðunni nema bíða eftir blessuðum jólunum. Og kannski greiða sér.
Sný aftur til höfuðstaðarins 28. desember.
Ég óska ykkur öllum gleðilegra jóla og hamingjuríks nýárs.
Ást og friður.
Vettlingur út.

Jólatölfræði

2007-12-20T10:46:00.000Z

Próf eftir: 0
Jólagjafir keyptar: 0
Jólakort send: 0
Dagar þar til ég fer í sveitina: 2
Jólatónleikar séðir (heyrðir?): 3
Fólk sem mig langar að hitta og jólaknúsa áður en ég fer í sveitina: 100+
Jólaelgar (elgir?) í stofunni minni: 4
Sérsniðin jólasveinahúfa á Hundmund: 1! (hann er ó svo fínn)

Er samt alltsaman á réttri leið, vinn mikið hraðar eftir að ég pakkaði loksins niður svefnpokanum sem ég er búin að vera að ánamaðkast í heima hjá mér síðustu daga. Stórvarasamt. Nágranninn á hæðinni fyrir neðan heldur sennilega að ég hafi gefið sjálfri mér pogo-prik í snemmbúna jólagjöf eftir allt svefnpokahoppið. Skjús mí.

Skólajól (jólaskól?)

2007-12-11T22:21:00.001Z

Próflestur kominn á fullt skrið og ég er óþarflega lítið stressuð. Sennilega af því þessi próf eru á tungumáli sem ég skil svona sæmilega, í síðustu prófum hafði ég mestar áhyggjur af því að skilja ekki spurningarnar, ef svo heppilega vildi síðan til að ég vissi svörin við þeim var það bara bónus.
Fór annars í frábæra sundferð í gær, í brjáluðu roki og rigningu. Gott til þess að hreinsa aðeins til í hausnum. Mæli með því.
Á næstu dögum fæ ég, á milli þess sem ég læri fyrir próf, að búa til felt-jólasveina, skera út laufabrauð, kreista trölladeig í jólaleg form og dreifa glimmeri um heiminn. Gaman að vinna í barnaskóla fyrir jólin!

Brr...

2007-12-09T15:14:00.000Z

Sófus sjötti er uppáhalds. Er að spá í að fela mig í töskunni hans þegar hann fer heim. Erum búin að blaðra stanslaust síðan hann mætti á svæðið og ég á eftir að sakna hans þegar hann fer, þó það muni nú hugga mig örlítið að endurheimta sængina mína. Hélt ég myndi deyja úr kulda undir aumingjalegu teppi í nótt.
Annars er þetta sniðugasti brúðhjónadans sem ég hef séð, hef þetta í huga ef mér skyldi detta í hug að gifta mig einhvern daginn:

Jólaflöff

2007-12-05T02:26:00.000Z

Foreldraeiningin kíkti í heimsókn áðan til að hengja upp jólaljós í gluggana mína. Þau tóku með sér aðventuljósið með plastblómunum sem er búið að lýsa inn aðventuna síðan ég man eftir mér, og það situr núna í miðjum stofuglugganum mínum. Mömmu finnst það ferlega ljótt og segist vera fegin að losna við það úr húsinu sínu, en mér gæti ekki þótt vænna um það. Fór á kaffihús áðan og þegar ég slökkti loftljósin á leiðinni út var birtan af aðventuljósinu og jólastjörnunni í eldhúsglugganum var svo falleg að ég varð öll flöffí að innan.
Varasöm þessi jól. Gera mann allan meyran.

Við kveikjum einu kerti á

2007-12-02T20:36:00.000Z

Í gærkvöldi gerðist svolítið merkilegt. Við Rakel unnum tvo karlmenn í pool. Svo vann ég ein og sjálf einn karlmann í pool. Það er eitthvað skrýtið að gerast með þessa veröld. (Varð að vísu fyrir aðkasti því ég kallaði kjuðann "prik". en mér finnst að þeir sem nota svo umrætt prik aðallega til að skjóta kúlunum útaf borðinu og í höfuð nærliggjandi súkkulaðidrengja ekki eiga að kasta steinum.)
Annars róleg og góð helgi að klárast, búin að eyða töluverðum hluta af henni með familíunni og ekkert nema agalega gott um það að segja. Hef reyndar verið yfirheyrð nokkrum sinnum fyrir ákvörðun mína um að fresta BA skilum en hef mínar ástæður, sem ég nenni ekki að útlista hér en ef einhvern langar að kíkja í kaffi og fá löngu útgáfuna þá er það velkomið. Ennþá velkomnara eftir að ég jólaskreytti pleisið áðan. Meira að segja komin með aðventukrans á réttum degi, sem hlýtur að hafa komið æðri máttarvöldum ferlega á óvart.
PS. Þeim sem eiga erindi í Rúmfatalagerinn fyrir jólin vil ég benda á að veita athygli jólahórunni sem er þar til sölu. Mjög kósý.

ch-ch-ch-ch-chaaanges

2007-11-30T12:36:00.000Z

Mér sýnist BA-ritgerðin vera að taka netta beygju þessa dagana, og nú skil ég loksins aðeins hvað rithöfundar eru að tala um þegar þeir segjast ekki ráða neitt við neitt, verkið hafi sjálfstæðan vilja og geri það sem því sýnist. Ekki að BA-verkefnið sé neitt lifnað við, það er steindautt ennþá en útlitið er þó allavega að batna fyrir það greyið. Var farið að stefna í að verða úrelt áður en það einu sinni væri búið að gefa mér einkunn fyrir það, en með aðstoð góðra manna og kvenna er það allt að koma til, og móðurtilfinning mín gagnvart því er óðum að styrkjast (var komin á fremsta hlunn með að skilja það bara eftir nafnlaust á kirkjutröppum einhversstaðar og stinga af). Það þýðir samt að ég get ekki skilað því fyrr en í vor, en ég get hvort eð er ekki útskrifast fyrr en þá svo það skiptir mig engu þannig lagað. Stoltið reyndar svolítið marið af að standa ekki við deddlænið sitt, en það hefur gott af því að læra smá hógværð hvort eð er.
Þetta leiðir það af sér að ég get mögulega litið uppúr bókunum eftir prófin, notið jólanna í sæmilegu stressleysi og jafnvel borðað söru eða tvær. Hið besta mál.

He's making a list

2007-11-29T22:38:00.000Z

Síðustu þrír dagar eru búnir að vera ferlega kjánalegir eitthvað. Ótrúlega erfiðir á milli þess sem þeir voru ótrúlega ljúfir og góðir. Miklar öfgar í gangi á öllum vígstöðvum og það er að gera mig dálítið bil. Vildi að ég hefði tíma til að leggjast undir feld í nokkra daga og hugleiða, en það er ekki í boði fyrir mig eins og er (ekki frekar en nokkurn Íslending í skóla á þessum árstíma), svo þá er bara að skrifa andlegan lista og díla við allt draslið þegar BA hefur verið skilað og jólasteikin verið melt.
Naughty: Vinnustaðamórall í sögulegu lágmarki, BA-verkefnið í tilvistarkreppu, vettlingur ringlaður og pínu tjúll.
Nice: Indælis humarsúpa, ljúfir tónleikar vættir í rauðvíni, rölt í jólaskreyttum miðbæ, kertaljós og skammdegisrómantík.

PS. takið eftir jólasveinahúfunni á íkornanum góða. Gerði hana sjálf. Næstum rauð og allt. Fín.

Menningarsjokk

2007-11-27T23:16:00.000Z

Ég er ekki að segja að Sófus fimmti sé vitlaus, en þegar ég kom heim áðan var hann í sturtu og í stað þess að kippa baðmottunni úr henni á meðan þá stóð hann á henni í sturtunni og gróf tærnar í blauta Ikeadýrðina meðan hann þvoði sjampóið úr hárinu. Ég vissi ekki hvort ég ætti að hlæja eða gráta. Svo ég gerði bæði.

Sunnudagur

2007-11-25T19:03:00.000Z

Ísland má eiga það að sunnudagskvöld hér eru miklu meira kósý en í Strass. Þar vantaði alveg slagveðrið til að setja punktinn yfir i-ið. Þetta rann upp fyrir mér áðan, þegar ég var búin að skúra mig út á svalir (sem ég geri einhverra hluta vegna í hvert einasta sinn sem ég skúra kotið) og tvísteig og beið eftir að gólfið þornaði nóg til að skottast inn í hlýjuna aftur. Svalasýnishornið mitt er í skjóli, og þar sem ég stóð og hlustaði á rigninguna og horfði á trén sveiflast í rokinu var ég voða glöð að vera komin heim frá útlandinu, þrátt fyrir matvælaverðið, rauðvínsleysið og BA-stressið.
Eftir skúringar setti ég svo upp eina jólaskrautið mitt. Keypti það í mæðgnaferð í Smáralind í gær, band með litlum, rauðum rugguhestum. Gleymdi að hugsa fyrir því hvert ég ætti eiginlega að setja það, og endaði á að vefja því utanum pottaplöntuna mína. Þar sem ég stóð og dáðist að skreytingunni áttaði ég mig á því að ég hafði gert akkúrat það sem ég er búin að hlæja að ákveðnum fjölskyldumeðlim fyrir að gera í mörg ár. Jólaskreyta pottaplöntu. Sjaldan fellur eplið og allt það.
Nú stendur til að kveikja á kertum og Cörlu Bruni, draga fram ullarsokkana, hita te og ráðast á heimadæmin. Ljúft!

Despó týpa

2007-11-20T21:58:00.001Z

Ég þarf án gríns að fara að hætta að horfa á Dancing with the Stars, fæ svo mikinn fiðring í tærnar að ég get ekki sofið á eftir, og áðan fór ég næstum að gráta yfir vínarvalsinum. Jæks. Tók fram semi-dansskóna aftur eftir alltof langan tíma í síðustu viku og fór í einn salsatíma, uppskar geðveikislegar harðsperrur í iljarnar, og dansþráin mín versnaði um helming. Er að reyna þessa dagana að finna einhvern sem nennir að dansa við mig samkvæmisdansa en það gengur ekkert voðalega vel, margir búnir að bjóða sig fram í hálfkæringi en ég hef á tilfinningunni að enginn ætli að gera alvöru úr því. Var að vona að mér tækist að fá einhvern sem ég þekki eitthvað fyrir til að dansa við mig, þó það myndi þýða að hann væri að dansa í fyrsta sinn, því síðast þegar ég æfði dansaði ég við strák sem var ágætur dansari (töluvert betri en ég allavega) en við áttum engan veginn saman sem persónuleikar og það var algjörlega hræðilegt. Ótrúlega erfitt að dansa rúmbu við einhvern sem manni líkar ekki við, prófið það bara ef þið trúið mér ekki! Þetta á náttúrulega fyrst og fremst að vera skemmtilegt, svo í þetta sinn vil ég dansa við einhvern sem mér aksjúallí líkar við. Held þetta endi á að ég bjóði nokkrum vinum í partý, fylli þá og reyni að fá einhvern þeirra til að skrifa undir dansfélagasamning. Gott plan? Gott plan.

Go team?

2007-11-17T01:40:00.001Z

Mér er of illt í hnjánum til að sofna. Það er nýtt.
Langaði út í kvöld í eins og eitt rauðvínsglas og spjall, en gerði þá skelfilegu uppgötvun að næstum allir vinir mínir eru orðnir helmingur (að minnsta kosti) af pari. Hvenær gerðist þetta eiginlega? Og hvar var ég?? (Frakklandi segiði? Kannast ekki við það...) Það er svo erfitt að draga pöruðu vinina út úr örkinni á föstudagskvöldum að eftir að hafa farið með söluræðuna mína nokkrum sinnum í símann án minnsta árangurs ákvað ég að gefast bara upp, fara í joggarann og gera aðgerðaáætlun um hvernig sé best að finna sér nýja einhleypa vini sem nenna að gera hluti um helgar. Ekki að ég ætli að fara að losa mig neitt við arkarbúana, sem ég kann ennþá mjög vel að meta, en það er greinilegt að það vantar eitthvað uppá að lífstílarnir fari saman eins og er. Og ég kann ómögulega við að drekka ein, held ég hafi lesið of margar bækur eftir Þorgrím Þráins þegar ég var áhrifagjarn unglingur.

Alþjóðasamfélag? Are you out there..?

2007-11-16T08:52:00.000Z

Þrátt fyrir óstjórnlega hræðslu við þetta fyrirbæri sem Moggabloggið er þá ætla ég núna að gerast sek um ansi Moggabloggslega hegðun. Kenni því um að ég er illa sofin.
Á krúsi um vef Morgunblaðsins í morgun rakst ég á þessa frétt, þar sem sagt er frá því að dómur sé fallinn í máli 19 ára stúlku í Sádí-Arabíu sem varð fyrir hópnauðgun. Stúlkan þarf að sitja 6 mánuði í fangelsi og þola 200 svipuhögg fyrir að hafa "brotið lög sem banna samskipti við ókunna karlmenn". Ég er oftast fljót til að þjóta upp og verja trúfrelsi fólks, og blaðra um það að allt verði að skoða með tilliti til ólíkra menningarheima og allt það, en svona lagað fellur bara ekki á neinn hátt undir trúmál eða menningarmun. Þetta er bara hreint og klárt brot á mannréttindum, og það gróft. En ólíkt mörgum málum sem varða réttindi kvenna þá þarf engan að sannfæra í hinum vestræna heimi um að þetta sé fáránlegt, það sjá allir sem lesa fréttina, sem betur fer. Hinsvegar er þetta látið viðgangast ár eftir ár, mál eftir mál, og ekkert gert að því er virðist til að koma þessum konum til hjálpar. Til hvers erum við eiginlega með stofnanir eins og til dæmis Sameinuðu þjóðirnar? Ég veit alveg hvað þetta er flókið mál og erfitt viðureignar, en þegar mikið liggur við eru alltaf fundnar leiðir til að grípa til aðgerða. Verst það er engin olía í húfi hér.
(Ómálefnalegur póstur, en ég er of reið til að hugsa rökrétt. Fer frábærlega saman, ég veit.)

Fráhvarf

2007-11-11T01:48:00.000Z

Ég ætla að detta í þá klisju að segja að ég sakni deit-menningarinnar í henni Frakklandi. Meira að segja ég, sem var með rómantíkur-ofnæmi á svo háu stigi þegar ég fór út að ég tók með mér adrenalínsprautu til vonar og vara, hef greinilega ekki komið aftur heim til Íslands farsælda Fróns ósnortin af frönsku rómantíkinni. Eins og ég bölvaði henni samt mikið. Frakkarnir eru búnir að "raise the bar" og ég get ekki sagt að það sé að auðvelda mér lífið á íslenska markaðnum. Helvítis lögfræðingar... Vissi að það myndi koma aftur og bíta mig í rassinn.

Feel your pain...

2007-11-10T12:46:00.001Z

Stundum líður mér svona þegar ég er að reyna að fá fólk til að taka mig alvarlega:

(Mynd rænt héðan)

Snurfusaður vettlingur

2007-11-08T22:23:00.000Z

Vegna fjölda kvartana um fátæklegt útlit vettlings hefur hann nú fengið andlitslyftingu. Ekki dramatíska, en ég fæ allavega prik fyrir að reyna. Ástæðan fyrir því að ég breytti honum back to the basics um daginn var sú að ég var farin að íhuga alvarlega að senda hann á eftirlaun, hætta þessu sjálfhverfa blaðri um ekki neitt á netinu og fara að nýta tímann í eitthvað uppbyggilegra, eins og fluguhnýtingar eða skottís. Báðir lesendur mínir brugðust ókvæða við þeim tíðindum, og því hef ég ákveðið að halda vettlingi á lífi í bili og sjá hvort ég fæ ekki innblástur um hvernig er hægt að rífa hann uppúr lægðinni sem hann hefur verið í síðasta árið eða svo. Ef einhver hefur skoðun á því hvað gæti hjálpað, í hönnun vettlings eða efnistökum hans, eða fílar bara ekki Scrat hérna að ofan, þá má viðkomandi endilega tjá sig um það í kommentunum.
Viljið þið svo prittí plís taka þátt í skoðanakönnuninni hérna til vinstri, er forvitin. Og pínu despó. Samt aðallega forvitin. (Og despó.)
Lifið heil.

Á flótta

2007-10-29T18:23:00.000Z

Um helgina flúði ég alla leið frá Sómalíu til Íslands, fótgangandi fyrir utan leiðina frá Þýskalandi til Íslands sem ég fór siglandi í sendiferðabíl. Frekar trikkí að blogga um leikinn án þess að gefa of mikið upp og skemma hann fyrir öðrum sem eiga eftir að upplifa hann. Og ég mæli með því við alla að prófa þetta, svo eiginlega myndi ég ráðleggja öllum að hætta bara að lesa hér til öryggis...
En ég mætti semsagt galvösk uppá Kjalarnes á laugardaginn þar sem ég varð að 79 ára gamalli sómalskri konu, Sui, í sólarhring. Ég flúði svo ásamt fjölskyldu minni frá Sómalíu til Íslands, (sem fól ótrúlegt en satt ekki í sér meira en ca. 20 km labb). Úff, get ekki sagt ferðasöguna í neinu samhengi án þess að skemma leikinn fyrir fólki, en hér koma nokkrir random punktar:
-79 ára gamalli konunni tókst að gera 20 armbeygjur um miðja nótt á snjóblautum vegi í Rúmeníu, sem mér finnst nokk vel af sér vikið hjá henni.
-Er öll marin og blá eftir að hafa endurtekið hent mér útaf veginum og inní runna í Tyrklandi og Búlgaríu til að fela mig fyrir hermönnum (sem fundu mig engu að síður tvisvar).
-Er líka marin og blá báðum megin á mjöðmunum eftir að hafa "sofið" á steingólfi. Er prinsessan á bauninni.
-Tókst að verða aldrei svöng þrátt fyrir að fá bara einu sinni að borða á þessum sólarhring og þá bara hálfan disk af ofsoðnum hrísgrjónum. Vatnsþambarinn ég varð hinsvegar mjög þyrst, tvö vatnsglös duga mér ekki yfir sólarhringinn, sérstaklega ekki á svona labbi.
-Var greind með Acute Stress Disorder og þunglyndi af Dr. Strangelove í Yemen (ekki skrýtið kannski þar sem fjölskyldan mín var nýbúin að reyna að selja mig á landamærunum...).
-Var á endanum sú eina sem fékk hæli á Íslandi, restin af liðinu var send til baka til Sómalíu. Ég segist hafa unnið leikinn, en dipló Rauðakrossfólkið segir að við höfum öll unnið. Meira ruglið.
-Er með harðsperrur á undarlegustu stöðum.
-Allir unglingarnir í fjölskyldunni minni voru of stórir til að ég kæmi þeim ofaní svefnpokann minn, og enginn hundur á staðnum, svo ég fraus bara. Business as usual. Skondið samt að mér var aldrei kalt úti en undantekningalaust inni. Þarf eitthvað að láta athuga þetta.
-Næturlabbið í snjókomunni var svo frábært að ég er búin að skipuleggja annað helgina 10.-11. nóvember. Velkomin með.

Misc.

2007-10-25T10:42:00.000Z

Best að blogga til að draga athyglina frá því hvað ég er svöng (er fangi í eigin svefnherbergi því Sófus 4, venesúelskur doktorsnemi í heimspeki, er sofandi í stofunni og ég vil ekki trufla hann með morgunverðarbrölti).
Hélt afmælisteiti um síðustu helgi sem tókst mjög vel, var reyndar fámennt en góðmennt útaf Airwaves en það telst frekar kostur en galli þegar íbúðin er lítil og staðsett í fjölbýlishúsi. Hefði ekki getað verið ánægðari með kvöldið, en þar sem ég hef ekki ennþá komið því í verk að sækja myndavélarhleðslutækið mitt í Mosó þá gat ég engar myndir tekið af gleðinni. Verðið bara að trúa mér. Var gleði. Takk fyrir komuna og fyrir mig elsku fólk!
Annars geri ég lítið annað þessa dagana en að læra, fullt að gera í öllum kúrsum og svo á ég víst að vera að skrifa BA-ritgerð. Nóg að gera, og er að verða gróin við skrifborðstólinn minn. Um helgina krefst einn kúrsanna minna þess að ég húki á Kjalarnesi í roki og væntanlega rigningu í einn sólarhring og láti beita mig ýmiss konar andlegu ofbeldi. Ég væri ekkert nema fylgjandi því, ef ekki væri fyrir félagsskapinn sem við verðum í. Kúrs úr stjórnmálafræði HÍ + 10. bekkur Fellaskóla + einhver félagsmiðstöð úr Kópavogi. Er hrædd við unglinga. Ætla að mæta í felulitum, liggja grafkyrr útí móa og vona að enginn finni mig fyrr en 24 stundirnar eru liðnar. Annað sem ég hef áhyggjur af er svefnpokasofelsið, en það er náttúrulögmál að ég frýs í svefnpokum, meira að segja innandyra. Svo nú þarf ég að vita, hversu illa séð væri það af samfélaginu að skríða ofaní svefnpokann hjá einhverjum unglinganna? Þið vitið, til að nýta líkamshitann? (Ekki víst að það dygði reyndar, svaf með hund í svefnpokanum á landsmóti hestamanna í fyrra og fraus samt (hundurinn hafði það kósý og svaf vært) en unglingar eru eitthvað stærri en hundar svo þetta ætti allavega séns á að virka...).

Einu árinu nær því að verða fullorðin

2007-10-15T18:29:00.000Z

24. afmælisdagurinn minn var með eindæmum góður. Ég eyddi laugardeginum í bakstur og tiltekt og bauð svo stórfjölskyldunni í heimsókn á sunnudaginn, að vísu varð ekkert eins og það átti að vera í bakkelsisdeildinni en allt var nú samt sæmilega ætt, og meira að segja súkkulaðikakan sem varð að búðingi hvarf merkilega hratt. Það var dansað í stigaganginum, ráðist á fólk með rjómasprautum og verið með almennan hávaða og ólæti, og ég hefði ekki getað verið ánægðari með samkomuna. Takk fyrir mig!
Mamma hjálpaði mér svo að taka til eftir liðið (það var líka hún sem bakaði allt sem leit sæmilega eðlilega út á veisluborðinu) svo um sjöleytið sat ég ein eftir, södd og sæl í hreinni íbúð. Nokkuð vel af sér vikið.
Daginn endaði ég svo á að þiggja sjávarréttaþemað matarboð á Viktor af Rakel, og bjóða svo henni og Olivier heim í afganga. Við Rakel duttum í að rifja upp gamlar syndir, og Olivier fékk nett menningarsjokk. Held hann sé feginn að vera á leið heim til Frakklands á ný, þar sem ostum og vínberjum er haldið í öruggri fjarlægð hvoru frá öðru og hver máltíð tekur lengri tíma en 5 mínútur (með uppvaski).

Lögst undir feld

2007-10-09T23:12:00.000Z

Ég veit fátt betra þessa dagana en að sitja heima á Garðastrætinu mínu fína, með tvö teppi, stússast í BA-ritgerðinni og hlusta á rigninguna lemja gluggann. Ég vona að veðrið verði ekki svona í allan vetur því þá eru allar líkur á því að ég fari ekkert undan teppunum fyrr en í vor.

Ég held ég sé alveg óvart komin í keppni við sjálfa mig um að búa til ógeðslegasta morgunmat sögunnar. Í morgun sló ég öll fyrri met með því að henda fullt af spínati, refasmáraspírum og einum banana í blandarann þar til það varð að einhverju sem líktist hálf-jórtruðu grasi. Á morgun ætla ég að reyna að gera það ennþá viðbjóðslegra með því að bæta trefjadufti við allt draslið, og mögulega smá ananas. (Þetta gerist þegar maður býr einn og gleymir að hugsa fyrir því í Bónus að maturinn sem maður kaupir þurfi að passa saman. (Svipað vandamál í fatabúðum er ástæðan fyrir því að ég er alltaf klædd eins og álfur útúr hól)).

Ég mundi það skyndilega í gær að ég á afmæli um næstu helgi, og er að reyna að gera það upp við mig hvort ég nenni að halda innflutnings/afmælispartý eða ekki. Er ekki of seint að fara að bjóða í svoleiðis samkomu núna? Enda ég þá ekki bara með fullt hús af lúðum, því allt svala liðið er búið að lofa sér annað?

Myndz

2007-10-08T00:18:00.000Z

Nokkrar blandaðar myndir frá fyrsta mánuðinum mínum á Íslandi

Útsýnið af svölunum mínum á Garðastrætinu, miðbæjarrómantík uppá sitt besta:
Sófus 2 að borða samloku með hrossabjúgum og uppstúf:Við Rakel fórum í bústað og höfðum það huggulegt eina helgina:

Ég ætlaði að halda villt fjögurra manna partý en 66,7% gestanna voru uppteknir við mikilvægari hluti (eins og svefn) svo við Maggi enduðum á að drekka bleika kokteila í tveggja manna partýi:Það varð villtara með hverjum bleikum kokteil:
Lenti í fínu afmæli með gleraugnaþema. Við Arna vorum þær einu sem hlýddum:Ása dró mig úr náttfötunum og í bæinn um miðja nótt, kvöldið lifir í minningunni sem verst heppnaða djamm sögunnar. Þau voru samt sniðug. Hér er Ása hress, og hægri nösin á Fjalari líka:
Ég bjó til þessa fínu Hello Kitty köku fyrir afmælið hennar Ástu Sóleyjar. Því miður gerðu ofur-stóru augun það að verkum að hún leit út fyrir að vera útspíttuð:Athyglisvert nokk gerði afmælisbarnið það eiginlega líka:

RIFF

2007-10-01T22:38:00.000Z

Kvikmyndahátíð er algjörlega frábært fyrirbæri. Við hátíðarpassinn minn erum nú þegar búin að sjá þrjár myndir (fyrir utan Jaws, sem ég sá í Laugardalslauginni, þar sem ég flaut í fósturstellingunni á handakútum. Er hetja) og þær voru hver annarri betri.
Fyrst sá ég "Stelpur rokka!" sem var algjörlega frábær, kann ekki nógu mörg lýsingarorð til að segja ykkur hvað hún er góð, þið verðið bara að kíkja á hana sjálf. Fyndin og truflandi og skemmtileg og inspiring og mikilvæg. Stelpur eru rokkarar.
Næst sá ég "Járnbrautarstjörnur", sem er allt öðruvísi en stelpurokkið, en alls ekki síðri. Mynd sem mér fannst gerð af ótrúlega fallegri umhyggju, um fólk sem er annars ekki sýnd nein virðing í lífinu. Góð góð góð.
Rétt áðan var ég svo að horfa á "Umskipti", sem var svo hreinskilin og jarðbundin að mér hálfbrá, en þess betri fyrir vikið. Algjört menningarsjokk, en á góðan hátt.
Næstu daga er ég svo meðal annars að fara á "Ljón innanhúss", "Listin að gráta í kór", "Himinbrún", "Þið, lifendur", "Hjálpaðu mér Eros", "Tryllt ást", "4 mánuðir, 3 vikur og 2 dagar" og "Dökkblárnæstumsvartur". Ef einhver vill fara með á einhverja af þessum myndum, eða einhverja aðra mynd á hátíðinni, verið í bandi.

Án titils

2007-09-30T00:24:00.000Z

Ég er búin að gera ýmislegt sniðugt síðustu vikur og taka myndir því til sönnunar, en ég finn ekki snúruna til að koma myndunum yfir í tölvuna. Bömmer. Kemur að því samt, og þá set ég inn fullt af samhengislausum myndum sem hafa safnast upp.
Þessa dagana má finna mig í hinum ýmsu kvikmyndahúsum borgarinnar þar sem ég er að njóta kvikmyndahátíðarinnar. Leitið mig uppi.

Unnur Simpson

2007-09-25T17:04:00.000Z

Ég sem Simpson:

Andlaus helgarskýrsla

2007-09-18T00:07:00.000Z

Mér fannst kynvillingurinn í Spaugstofu vikunnar ó svo sjúklega fyndinn. Klárlega erfiður sjúkdómur við að eiga.
Helgin var góð. Ég, Magga og Rakel drógum Sófus 2 upp á Esju á föstudaginn og lögðum hann svo í bleyti í Laugardalnum. Á laugardaginn flutti Sófus út og ég skellti mér í bústað með Rakel og tveimur fjórfættum vinkonum, við elduðum góðan mat (við Rakel það er, hundarnir voru gagnslausir í þeirri deild), mozzarella og tómatforrétt og svo humar í aðalrétt, og skottuðumst á náttfötunum. Ofsa gott. Á sunnudaginn tókum við létt labb, lærðum svolítið, skelltum okkur í sund á Laugavatni og dáðumst að því hvað landið okkar er kjánalega fallegt í góðu veðri. Svo var haldið Lettlands-vídjókvöld og ég afrekaði það loksins að sjá Reservoir Dogs. (Engin vonbrigði þar, þó eyrað hafi svolítið tekið mig á taugum.)
Allt í allt mjög góð helgi, og ég er ekki frá því að ég hafi skilið kvefið mitt eftir á Esjunni. Svo ef þið eigið leið þar framhjá og rekist á umkomulaust kvef sem vantar far, ekki láta blekkjast. Það er agalegt.

Tímabundið kommúnuástand

2007-09-13T18:57:00.000Z

Þá er fyrri sófasörfarinn kominn og farinn, og dvöl þess seinni hálfnuð. Það er mjög patent að hafa svona lið á sófanum, þeir elda og þrífa, og hlæja á sömu stöðum og ég yfir sjónvarpinu. Hentar mér vel þar sem ég er einbúi en má hvorki fá mér kött né hund eins og er. Verst með mataræðið þeirra, í gær var ég látin elda hrossabjúgu með kartöflumús og jafningi því Sófus 2 sá þau í Bónus og varð alveg heillaður af hugmyndinni. Hann situr og nagar eitt kalt í sófanum yfir Dr. Phil í þessum töluðu. Þessi elska. Áðan var hann að dunda sér við að klippa út "Muu"-ið af mjólkurfernunni minni, því honum fannst það sniðugt og ætlar að taka það með sér. Fólk er skemmtilegt.

Skúlensí bitte

2007-09-06T22:01:00.000Z

Í gær spilaði ég frisbí. Í dag var ég í snúsnú og spilaði snákaspil. Þetta fæ ég borgað fyrir. Og ekki einu sinni illa. Jei!
Fyrsti tíminn í HÍ í fyrramálið, og mikið hlakka ég til að fara á fyrirlestur á íslensku. Helgin stefnir svo í að verða hin ágætasta, vinahittingar, afmæli, brönsj og allskonar skemmtilegheit, og svo ætla ég í bláa lónið á sunnudaginn með fyrsta sófasörfarann minn. Allir velkomnir með, þess fleiri því betra, það er nauðsynlegt að túristast örlítið öðru hvoru. Og maka sig allan í drullu. Verið í bandi.

Komin heim!

2007-09-04T19:15:00.000Z

Þá er ég flutt að Garðastræti 4 og gæti ekki verið hamingjusamari. (Ætla samt að reyna.) Ísland er ennþá betra en mig minnti.
Internettengingin mín er líka flutt að Garðastræti 4 en hefur greinilega villst innanhúss, og ég er að bíða eftir ofur-uppteknu símamönnunum sem ætla að mæta með leitarhunda í húsið, finna tenginguna og vísa henni vinsamlega upp á þriðju hæð til vinstri.
Ég er byrjuð að vinna í Landakotsskóla með háskólanum og líkar vel, enda gerir staðsetningin það að verkum að ég þarf næstum aldrei að yfirgefa 101 nema til að fara í ræktina. Hið besta mál þar sem ég er svo ryðgaður bílstjóri eftir Frakklandsdvölina að þess minni tíma sem ég ver bak við stýrið þess betra fyrir þjóðfélagið allt. (Ekkert að þakka.)
Annars hvet ég vini og vandamenn til að kíkja í heimsókn, það er nefnilega svo fallegt heima hjá mér að ég get ekki lýst því á blogginu, verðið bara að sjá það með eigin augum. Þeir sem heimta kaffi verða samt að vara mig við áður en þeir mæta, því ég er ennþá að reyna að ákveða hvernig kaffikönnu ég vil. Valkvíði.
Ég er með gamla góða gemsanúmerið en nýi heimasíminn (sem er villtur með internettengingunni einhversstaðar á göngum hússins eins og er en verður vonandi þefaður uppi á næstu dögum) verður 565-1132. Skrifa það niður.

Norræn samhjálp

2007-08-19T15:00:00.001Z

Í dag komst ég að því að ef maður fær tannkrem í augað þá finnur maður bragðið af því eftir smástund. Hið merkilegasta mál. Mæli samt ekki með því að fólk prófi, komast líka að því í dag að það er mjög óþægilegt að fá tannkrem í augað. Allavega tannkremið með tópas-bragðinu.
Ég er hálfgerður lasinpési þessa dagana, klikkaði einhvern veginn allt á sama tíma, en er öll að skríða saman held ég. Og farin að geta gengið aftur, sem er vel. Annar fóturinn á mér ákvað um daginn að hætta að virka, af engri sýnilegri ástæðu, en við áttum alvarlegt samtal í gærkvöldi ("annaðhvort ferð þú að virka aftur eða ég læt taka þig af") og ég er ekki frá því að ég sé skárri í dag.
Þessi síðasta helgi mín í Strass er búin að vera ótrúlega skemmtileg, ég lenti nefnilega á fimmtudaginn í partíi með finnsku íshokkíliði og hef ekki skilið það við mig síðan. Þeir eru náttúrulega nett-bil allir eftir öll þessi höfuðhögg, en ferlega skemmtilegir engu að síður, þetta er svolítið eins og að vera í hóp af stórum bræðrum. Mjög indælt. Sem innvígsluathöfn var ég að vísu látin þefa innanúr hokkíhanska, en þar sem ég er með þetta fína franska kvef þá gat ég þefað af miklum tilþrifum við gífurlegan fögnuð viðstaddra, án þess að finna einu sinni snefil af lykt. Mjög patent. Ég komst líka að því að þegar maður er veikur og vantar mömmu sína til að hjúkra sér, þá er finnskt íshokkílið algjörlega næstbesti kosturinn í stöðunni, pakka manni inní fullt af flísteppum, færa manni te með hunangi og klappa manni á kollinn. Hvern hefði grunað?

Ása og Dabbi í Strass

2007-08-16T14:27:00.000Z

Ég er algjörlega að koma upp um krónísku bloggletina mína með því að birta endalausar myndir alltaf. En hér koma myndir frá því Ása fyrst og svo Dabbi voru í heimsókn. Ég er alltaf að bíða eftir að Ása sendi mér myndirnar sem hún tók hérna því mig grunar að þær séu fleiri og betri en mínar en það strandar greinilega á einhverju (mögulega því að ég hef ekki beðið hana um þær ennþá né sent henni myndirnar sem ég tók. Bara gisk) svo þessar verða bara að duga.

Ása tók með sér þessa fínu túristaviftu og skildi hana ekki við sig alla ferðina:Við erum mjög gáfulegar saman:En eigum samt alveg okkar móment líka:
Við vorum samt smástund að fullkomna tæknina sem þurfti til að taka myndir af okkur saman án aðstoðar þriðja aðila, þetta er td mynd af okkur Ásu: Svo stakk Ása af til strákanna sinna á Íslandi og Dabbi tók við gestahlutverkinu í viku eða svo. Hann er mjög afslappaður gestur með gluggablæti:Hann var líka heillaður af skipastigum:Og af bjór:Við Dabbi eigum það einmitt sameiginlegt að myndast alveg sérstaklega vel:

Slökun var stunduð mjög markvisst og með góðum árangri:
Sumarið hefði ekki verið samt án gestanna minna fínu, var endalaust hlegið og blaðrað og borðað og drukkið og blaðrað meira, ótrúlega ljúft alveg. Takk fyrir komuna!!

10, 9, 8, 7...

2007-08-15T14:18:00.000Z

Þá eru bara 10 dagar eftir af Frakklandsvistinni í þetta sinn. Ég get ekki beðið eftir að komast heim, hitta fjölskyldu og vini og fara að dunda við nýju íbúðina. Og byrja að æfa aftur, og hætta á einhæfa ostaograuðvíns-prógramminu... En á sama tíma þá á ég eftir að sakna Strass alveg ferlega, sem er reyndar frábært á sinn hátt því það sýnir mér bara hvað ég er búin að njóta þess að vera hérna síðasta árið. Það eina sem mig langar að gera þessa síðustu 10 daga er að sitja í glugganum mínum fína og horfa á borgina yfir ána og hlusta á túristana iða á bryggjunni. Ég vildi að ég gæti tekið gluggann með mér.

Fyrst spænska lögreglan og nú sú franska...

2007-08-06T12:46:00.000Z

19 dagar í heimkomu og allt að gerast, er allt í einu að kynnast fullt af skemmtilegu fólki hérna og svona, enda dæmigert þegar maður er alveg að fara að yfirgefa svæðið... Lenti bæði á fimmtudags- og laugardagskvöldið í óvæntum partýum með yndislegu fólki sem ég þekkti ekki neitt en fannst ég umkomulaus ein á kaffihúsum og dró mig með sér. Á fimmtudagskvöldið var teitið reyndar leyst upp af óeirðalögreglunni svo sennilega voru impromptu trompettónleikar húsráðanda illa til fundnir, svona í miðju íbúðahverfi, en það þýddi ekkert að segja honum það og því fór sem fór. Ofsa gaman samt, og ég fékk tækifæri til að láta heilt partý skála með mér fyrir því að ég hef ásamt yndislegu fjölskyldunni minni fest kaup á íbúð á Garðastrætinu! Jei! Er ofsa spennt og hlakka ferlega til að koma heim og fara að dúlla mér við að flytja og svona!
Síðasti gesturinn á sumarplaninu er væntanlegur í kvöld, en Dabbi Dani ætlar að kíkja yfir til mín og taka dönsku rigninguna með sér. Mér finnst það gott plan því eins og er er ég að grillast í 30 stiga hita og sól, og get ekki hugsað heila hugsun.
Annars er hérna uppáhaldsmyndin mín úr heimsókninni hennar Áslu minnar um daginn. Við fórum í lautarferð við ána með rauðvín, osta, jarðarber og súkkulaði, og það var ótrúlega ljúft:

Vill einhver kaupa tima minn?

2007-07-28T17:53:00.000Z

Asa min komin og farin, thad var ofsalega gaman ad hafa hana herna, og ferlega tomlegt nuna thegar hun er farin! Eg er a netkaffi svo eg er myndalaus, enda nog komid af myndum herna i bili... Hendi kannski nokkrum inn vid taekifaeri, thegar folk er buid ad jafna sig adeins a sidustu faerslum.
Nu er eg ad reyna ad halda afram med ritgerdaskrifin, og er svona smatt og smatt ad komast i girinn med thad, enda ekki seinna vaenna! Svo er eg bara farin ad plotta thad og plana hvernig eg aetla ad koma ollu draslinu minu heim, en aaetladur heimkomudagur er 25. agust, eftir TAEPAN manud. Get ekki bedid!
Eg verd ad ollum likindum ekki i fullu nami naesta vetur thvi eg a ekki svo margar einingar eftir i BA. Thad thydir ad eg er farin ad leita mer ad vinnu fra og med september, og er opin fyrir ollu svo ef thid vitid um eitthvad tha megid thid endilega senda mer post a ullarpeysa@gmail.com, yrdi voda glod. Eg er faranlega finn starskraftur. Og hogvaer.

Stolnar Lettlandsmyndir

2007-07-24T13:21:00.000Z

Bjálkakofinn sem við bjuggum í:

Tískan í Lettlandi er mjög spes:

Íslensk-norska tískubylgjan:

Maggi og Yngvi fundu sinn innri karlmann:

Yngvi var samt fljótur að týna sínum aftur...:

Var kveiktur varðeldur með gítarspili og allesammen (komumst að því að við gátum ekkert sungið öll saman nema Britney Spears...):

Það gekk ekki áfallalaust að tjalda sænsku hertjöldunum:

en það tókst nú samt á endanum:

Það voru snákar á tjaldsvæðinu, sem gerði þá staðreynd að það var enginn botn í tjöldunum ennþá skemmtilegri:Ég var mitt venjulega útilegu-sjálf, mjög fersk:

Rakel aftur á móti varð gífurlega vinaleg:

Útilegugleði á ströndinni (tekið á síðustu mínútum þess að ég er með 10 táneglur):

Fína fína ströndin:

Rakel kom á óvart sem náttúrutalent í kossaleiknum. Ég ætla að nota sömu aðferð á næsta djammi. Tækla þá bara!:

Ég var kölluð "íkorninn":

því ég þótti lík þessum hér:

en það voru samt fleiri en ég sem sýndu íkornalega tilburði:

Við brölluðum ýmislegt okkur til skemmtunar í bjálkakofanum:

En eitthvað var nú unnið líka:

Svo var haldið kveðjupartí í Riga síðasta kvöldið, sem stóð alla nóttina því eina svefnplássið í boði var trégólf á skrifstofu í borginni:

Það tók Yngva smástund að ná stigakonseptinu:
Oystein segist sjálfur vera eins og drukkinn api á þessarri mynd. Það er nokkuð til í því:
Hundmundi var sýnd mikil ást:

Við fórum út að borða sushi í Riga:

Rakel varð undarlega sakleysisleg með prjónana en Yngvi missti stjórn á sér og var látinn borða með höndunum:

Maggi var að borða sushi í fyrsta sinn og það hafði undarleg áhrif á hann:

Ég var líka að borða sushi í fyrsta sinn, dulleg:Bjálkakofamaturinn var mjög misjafn. Hér eru borðaðar pulsur með skeið:

Myndin er sviðsett. Súpan var óbjóður:

Það var mjög girnileg náttúruleg laug fyrir utan bjálkakofann. Maggi kunni ekki að leika fallega:

"Með hverju eigum við að skreyta í brúðkaupinu okkar?"
"Oh, ég veit það ekki, blómum..?"
"Nei, oj, þú ert svo lummó skan. Hvað segirðu um álpappír?"
"Já, auðvitað, álpappír!! Hver fílar ekki álpappír?"

Fólk var mjög mishresst síðasta daginn á flugvellinum:

Myndir frá Barcelona og Salou

2007-07-16T13:49:00.000Z

Úff, búin að fá myndir frá ferðalögunum mínum, en langar eiginlega bara að birta þær frá Barcelona sökum þess hvað ég var illa haldin af ljótunni í Lettlandi... Þarf allavega að manna mig uppí að birta myndirnar þaðan, hér kemur Barcelona:
(Stolnar frá Örnu, Moniku og Oddnýju, fleiri myndir á síðunni hennar Arnítu).

Kraftaverk!

2007-07-14T18:37:00.000Z

Ég gleymdi í síðasta pósti að segja ykkur stærstu fréttirnar: ÉG NÁÐI SKÓLAÁRINU HÉRNA Í STRASS!!! Mér brá svo mikið þegar mamma sagði mér það í símann að ég fór að háskæla. Tvisvar. Ákvað svo að fara í afneitun og neita að kaupa þetta, hlyti að vera misskilningur, en neyddist til að trúa því þegar hamingjuóskir fóru að berast frá hinum ýmsu heimshornum eftir að einkunnirnar fóru á netið, og eftir að mamma fór og lét hreinlega þýða einkunnirnar mínar til að vera viss. Mig vantar átakanlega einhvern til að hoppa með um allt og vera í gleðisjokki með. Set Ásu í það þegar hún mætir á þriðjudaginn. Jei!
Hér er annars mynd af mér og eina minjagripnum sem ég keypti í Lettlandi, honum Hundmundi:

Almennt ferðablaður

2007-07-11T11:41:00.001Z

Er búin að vera internetsvelt svo lengi að ég veit ekki hvar ég á að byrja. Búin að rótast bæði til Spánar og Lettlands síðustu þrjár vikurnar, og skreið loksins heim í gær. Verð að stytta ferðasögurnar eitthvað til að verða ekki hérna fram á nótt...
Var ofsa gaman í Barcelona með Örnu, Moniku, Oddnýju, Bjarka og Davíð, lágum í sólinni, borðuðum góðan mat, skoðuðum okkur um í borginni og allt þetta sem maður gerir í sólarlöndum. Á eftir að fá myndirnar frá krökkunum, tók engar sjálf. Var algjörlega yndislegt allt saman, nema síðustu dagana fór mér að líða skringilega, og síðustu nóttina gafst líkaminn endanlega upp á þessu öllu saman og breytti mér í einn stóran kláðamaur með útbrot og magapest og vesen. Það gerði 12 klst ferðalagið til Lettlands mjög athyglisvert (og dvölina í Lettlandi alla svosem líka, mér batnaði ekki fyrr en næstsíðasta daginn). Í flugvélinni frá London til Riga hélt ég að ég væri farin að heyra raddir líka þegar ég heyrði skyndilega blaður á íslensku, en þá kom í ljós að afgangurinn af íslenska Lettlandshópnum var í sama flugi og ég. Mjög patent. Held ég hafi verið frekar vígaleg, svona við fyrstu sýn, þar sem ég var með sprungna æð í öðru auganu, öll bólgin og flekkótt með sjúklegan kláða og ósofin, en þau bitu á jaxlinn og tóku mér vel, skelltu mér inn á klósett og mökuðu mig alla í einhverju kláðakremi, knúsuðu mig smá og ég snarskánaði eftir það. Verí gút verí næs.
(Greinaskil af handahófi ykkur til gleði). Við vorum sótt á völlinn, gefið hrásalat að borða og svo ferjuð í bjálkakofa útí sveit þar sem við dvöldum mestallan tímann með froskabörnum, köngulóm og aragrúa af allskonar flugum sem áttu það sameiginlegt að bíta flekkótta sakleysingja með krónískan niður**** og kláða. Við Íslendingarnir vorum ekki frá neinum sérstökum samtökum (nema þá stuðningshópi fyrir vini Mr. Magnus) svo við stofnuðum á staðnum Hinn íslenska mökunarklúbb, og fengum þá auðvitað þvert á allar reglur um kynjaskiptingu í herbergi að sofa öll saman, sex manns í þremur rúmum. Mikil gleði. Þann 07.07.'07 var okkur hent út úr bjálkakofanum okkar í eina nótt því þar átti að halda rússneskt álpappírsbrúðkaup. Við fengum sænsk hertjöld (gróft aldursmat í kringum fyrri heimsstyrjöld) með engum botni og látin tjalda á ströndinni. Kvöldið á ströndinni var æðislegt, að vísu varð ég að láta mér nægja að deila allri rómantíkinni með svefnfélaga mínum, henni Rakel, en hún var algjörlega betri en enginn. Við tókum nett skokk, ég skellti í impromptu eróbikktíma í sandinum og hún tók okkur í smá boxæfingar, og svo enduðum við þetta á að skella öllum í hring og dansa and-regndans (rigning er ekki vinur þeirra sem sofa botnlausum tjöldum). Hann snarvirkaði. Einu leiðindin þetta kvöld var að í ástríðufulla regndansinum tókst einhverjum að sparka af mér tánögl, sem var ferlega óþægilegt, og frekar subbulegt. Við "sváfum" svo á jörðinni (var skaffað svefnpoka en engri dýnu...), og vorum ferlega glöð að komast aftur í bjálkakofann daginn eftir, þrátt fyrir að það væri dauður fiskur í sturtunni og köngulær á öllum klósettum.
Allt í allt ein skemmtilegasta ferð sem ég hef farið í, og það er algjörlega og eingöngu því að þakka að íslenski hópurinn var frábær. Sniðuga sniðuga fólk. Ég á líka eftir að fá myndir frá öðrum frá Lettlandi, ég keypti mér nefnilega ekki myndavél fyrr en síðasta daginn. Náði að taka nokkrar myndir á síðustu metrunum, en alvöru myndir koma seinna. Voilá!

Einn líter af Magga, skipuleggjandanum okkar góða. Hann reddaði okkur frjálsum tíma í Riga og fyrir það ætti hreinlega að reisa styttu honum til heiðurs. Raffaraffa:

Við Rakel, svefn- og dansfélagar. Danshæfileikar okkar voru næstum búnir að valda umferðarslysi í Riga:
Sunneva að boxa sig upp stigann í bjálkakofanum:
Yngvi hress í miðju pakkelsi:Og síðasti, en alls ekki sísti meðlimur Hins íslenska mökunarklúbbs, Gulla:

Gulþemuð svefnfélagaást í rútu:
Yngvi frussari:

Við Rakel í góðu frussi:

Fleiri myndir (og af öðrum en bara Íslendingunum...) væntanlegar. Góðar stundir.

Mini-blogg

2007-07-08T12:13:00.000Z

Er i Lettlandi, var ad koma ur utilegu DAUDANS og fekk nadarsamlegast fimm minutna adgang ad interneti a skrifstofu i Riga. Er a lifi (taeknilega sed) thratt fyrir baedi ofnaemi og afskaplega hressandi matareitrun, og fer heim til Strass a thridjudaginn. Eftir sjo tima sturtu kemur sennilega ferdasagan. Hlakkid til.

Flugvallarhotelsblogg

2007-06-22T19:09:00.000Z

Eg er stodd a hoteli a Frankfurt Hahn flugvelli, og planid er ad fljuga til Barcelona i fyrramalid. Get ekki bedid eftir ad hitta lidid thar, Ornu og co! Einar skolabrodir minn kom vid hja mer i tvo daga, for i morgun aftur, en vid lentum ovart a solstoduhatid i Strass i gaer og skemmtum okkur konunglega a endalausum (misgodum) tonleikum og skemmtilegheitum allsstadar. Hann kenndi mer svo ad drekka vodka, enda ekki buinn ad dvelja veturlangt i Moskvu fyrir ekki neitt. Svo nu kann eg thad. Mjog fint.
Allavega, astaeda thess ad eg lagdi i ad blogga a thetta leidinlega lyklabord er su ad a hlaupum ut til ad na lestinni minni adan sa eg ad einhver hafdi rifid nidur midann med nafninu minu a postkassanum, en eg hafdi ekki tima til ad fondra nyjan, i nettri timathrong. Svo nuna fae eg sennilega engan post, nema thid baetid "Shepherd" aftan vid nafnid mitt thvi thad er nafnid sem er a postkassanum nuna. Ofsalega agalega pirrandi, og ef eg kemst ad thvi hvada brandarakall i husinu plokkadi nafnid mitt af kassanum skal eg sko sja til thess ad thad standi "Kermit froskur" a postkassa vidkomandi i allt sumar. Pirr.

Nytt heimilisfang

2007-06-20T10:10:00.000Z

Fyrir tha sem nenna enntha ad skrifa mer (hae Ingunn!) tha er herna nyja heimilisfangid mitt:
3 impasse de la Grande Boucherie
67000 Strasbourg
France
(Gloggir lesendur taka eftir thvi ad eg er flutt af "Slatrarastraeti" yfir a "Storu-Slaturhussgotu". Dvolin min herna er ad verda ansi blodug. Svona malfraedilega sed.)

Bloggað á almannafæri

2007-06-19T09:47:00.000Z

Nú stefnir í grófa bloggleti, þar sem ég er flutt í yndislega staðsettu nýju íbúðina mína og er netlaus þar (er hinsvegar með fínan glugga sem vísar út að ánni og ég get setið í og lesið. Hef fundið hamingjuna). Er að vísu búin að finna þetta fína 60's kaffihús með þráðlausu neti, en þar sem ég sting af til Barcelona á föstudaginn (vííí) og hef ferlega mikið að gera áður en ég fer, og verð auk þess með gest þangað til ég fer og Magga frænka og fjölskylda eru í bænum, þá sé ég ekki fram á að blogga mikið...
Ég held ég sé annars búin að vera að gefa frá mér einhverja despó strauma eftir að næstum allir sem ég þekki hérna fóru heim, allavega þá er bláókunnugt fólk endalaust að bjóða mér í mat og drykk allt í einu. Er greinilega mjög umkomulaus á svipinn... Það skondna við það alltsaman er að allir þessir nýfundnu góðgerðamenn mínir (nema einn) eru, jább, lögfræðingar. Ég er búin að vera að spegulera (oh, sakna Harrí og Heimis) í því hver ástæðan fyrir þessarri ást lögfræðinga á mér geti eiginlega verið, og komist að því að möguleikarnir séu eftirfarandi:
- Löfræðingar eru óvenju ófeimnir.
- Lögfræðingar eru óvenju drykkfelldir.
- Allir í Strasbourg (nema einn) eru lögfræðingar.
- Það sama og dregur fólk að lögfræði dregur fólk að mér. Lögfræði er oft lýst sem "þurri og ástríðulausri". Frábært.
- Lögfræðingafélagið í Strass er að skemmta sér á minn kostnað (hef viðrað þessa kenningu hérna áður og finnst hún ennþá líklegust).

Hér koma svo nokkrar fleiri fínar myndir úr stelpuferðinni góðu:

Ella var í skvísugírnum alla ferðina (aðdáunarvert í mínum bókum, ég var í skvísugírnum í einn dag og þá var þolið búið):

Við mamma með sólbrunnin trýni (ég veit, brjóstin á mér stefna á heimsyfirráð, hið versta mál):

Reykingar voru bara leyfðar útum gluggann minn, svo þetta blasti við mér reglulega. Er ennþá að jafna mig:
Skruppum til Þýskalands (tvisvar, því við hittum fyrri daginn akkúrat á einhvern sér-þýskan helgidag og allt var lokað!) því ég mátti kaupa mér Ecco skó frá Svölu ömmu (hef ekki farið úr þeim síðan, hver sá sem hannar þessa skó er góð góð manneskja), mamma vildi Vínarsnitsel og Ella vildi kaupa Playmo. Allir fengu það sem þeir vildu, hér er Ella með fenginn:
Hefur einhver séð fínni gesti? Trúi því þegar ég sé það!
Við mamma að glíma við snigla:
Mamma 1, snigill 0
Lentum í svakalegri dembu á leiðinni til Sviss síðasta daginn, og upp gaus þessi fína blauthundalykt sem ég náði ekki á mynd, en hér er allavega smá hugmynd um stemmarann:
Veit að Ella myndi aldrei tala við mig aftur ef ég birti hennar rigningarmynd (sem er miklu skemmtilegri en mín), en þetta er ég í hlutverki drukknaðrar rottu:
Síðasta mæðgnamynd ferðarinnar, rennblautar á flugvellinum í Basel:
Svona líta 23ja ára stúlkur út rétt áður en þær fara að skæla af því mamma þeirra er að fara (ég er töffari, ég veit):

Heimsóknin fína - myndir

2007-06-13T12:58:00.000Z

Ég stend á haus í flutningum, þarf að ferja allar mínar veraldlegu eigur yfir ána og í nýju íbúðina mína sem er í ca. 200 metra fjarlægð frá þeirri sem ég er í núna. Mjög þægilegir flutningar, en samt ekkert grín í 30 stiga hita. Svo núna tek ég verðskuldaða vatns- og bloggpásu.
Mamma og Ella frænka heimsóttu mig í viku um daginn, og það var fáránlega skemmtilegt hjá okkur. Myndirnar verður að birta í nokkrum hlutum, þær eru endalausar, en hér kemur allavega smá sýnishorn af því hvað við erum sætar og skemmtilegar konur:

Á morgnana var boðið upp á dýrindis morgunverðarhlaðborð á Slátrarastrætinu. Því fór hrakandi með hverjum deginum sem leið, það eru greinileg tímatakmörk á gestgjafahæfileikum mínum.

Freku gestirnir tóku alla bollana, svo ég varð að drekka teið mitt úr skál. Hrmph.

Það var mikil mæðgnarómantík í ferðinni, enda bölvanlegt að vera svona mömmulaus í heilt ár!

Við styrktum kaffihús borgarinnar rausnarlega í sólinni, og gestirnir mínir vöktu mikla gleði meðal karlkyns vegfarenda. Ég þorði varla orðið að sleppa þeim einum út, sakleysingjunum...
Mamma fær verðlaun fyrir að vera sérstaklega dönnuð í ferðinni (lítur út eins og fylleríismynd, en konan er bláedrú, lofa)
Ella hrundi aðeins í hvítvínið (mitt blogg, má birta hræðilegar myndir af öllum öðrum og bara fínar myndir af mér!)
Veðrið var eins og eftir pöntun (gerði leynilegan samning) svo við böðuðum okkur í sólinni milli dagskrárliða
Meiri mæðgnarómantík. Mússímússí...
Það kom svakalegt demba eitt kvöldið þegar við vorum úti að borða, og þjónninn okkar vildi ekki að fínu gestirnir mínir blotnuðu á leiðinni heim svo hann lét þær fá sitthvorn svarta ruslapokann. Ég hélt í fyrsta skipti á ævinni að ég myndi hreinlega kafna úr hlátri og deyja þegar þær voru komnar í þá, sérstaklega mamma, sem reif bara smá gat fyrir augun (reif reyndar tvö fyrir sitthvort augað, en það voru ca 30 cm á milli þeirra! Mjög forvitnileg túlkun á eigin andlitsdráttum...) og labbaði svo um allt eins og stór svört jólabjalla með dinglandi fætur. Þær vöktu mikla kátínu vegfarenda á leiðinni heim, en ég er ennþá með harðsperrur í maganum...

Nóg í bili, meira næst, verð að flytja meira draaasl!

Blogg-lingur

2007-06-05T21:35:00.000Z

Enginn tími til að blogga, mamma og Ella frænka eru í heimsókn og ég er með útistandandi skemmtidagskrá fyrir þær alla daga. Er að verða uppgefin á að urra eins og varðhundur á öll karlgerpin sem glápa á þær endalaust, ferlega sólbrunnin eftir daginn í Orangerie-garðinum, með harðsperrur í hláturvöðvunum, og svo úttroðin af mat að ég get varla gengið. Mjög svo ljúft líf að hafa þær hérna, og ég vil alls ekki þurfa að skila þeim aftur á laugardaginn. Enda rata þær ekki á flugvöllinn nema ég fylgi þeim í lestinni og rútunni yfir til Sviss, svo ég fer bara ekkert með þær og málið er leyst. Tek þær í gíslingu. Gott plan.
Annars:
-Próf búin, jeeeiii!
-Íbúð fundin, ennþá meira jeeeiii!
Smáatriði síðar, of þreytt. Farin að baða mig í aloe vera geli...

Blogg, hið nýja fílófax

2007-05-24T18:31:00.000Z

Úff, ég held ég sé að slá persónulegt svitamet þessa dagana... Það er endalaust um þrjátíu stiga hiti, og engin loftræsting á Slátrarastrætinu svo ég sit bara og marinerast í próflestrinum, á milli þess sem ég dreg lappirnar uppí skóla til að taka próf. Ég hef reynt að læra á kaffihúsum og nýta sólina, en þá steikist ég bara algjörlega í hausnum og þarf að leggja mig á eftir! Þarf að gera breytingu á þeirri alhæfingu minni að ég fúnkeri vel í hita. Ég fúnkera vel í hita ef það eina sem ég þarf að gera er að skríða út af hóteli og niður á strönd, liggja þar í móki í nokkra tíma og staulast heim aftur. Lather rinse repeat. Ég fúnkera ekki neitt í prófum í svona veðri, og það ógeðslegasta sem ég veit er að sitja í fullri skólastofu, í stressi að taka próf, og finna svitadropana leka niður bakið á mér... Oj. Fyrir utan það að ég kann ekkert að klæða mig fyrir daglega lífið í þessum hita, á Spáni skellir maður sér í bikiní og flippfloppara en ég hef grun um að slíkur klæðaburður væri litinn hornauga í hinni virðulegu stofnun IEP. Í gær var ég í mínum venjulegu gallabuxum og bol, en þegar ég kom heim var ég svo pikkföst í gallabuxunum að það tók mig heillangan tíma og mikið brölt (eins gott að ég er liðug, sjísh...) að komast úr þeim aftur. Mathilde meira að segja kom og tékkaði hvort það væri ekki allt í lagi með mig, henni leist ekki á blikuna þegar ég var farin að hoppa á öðrum og bölva eins og sjóari.

Dagskráin fyrri hluta sumars er í óða önn að taka á sig mynd, og lítur bara vel út. Sé reyndar ekki fram á mikinn tíma til að skrifa BA ritgerðina mína fínu, en mun nýta allar lausar stundir í hana, lofa. Dagskráin lítur svona út eins og er (en ekkert skrifað í stein, svo hún mun örugglega breytast heilmikið áður en yfir lýkur):
-Nonni mætir 28. maí, en er búinn að lofa að hafa sig hægan þar til eftir prófin mín tvö þann 29. Ég er frábær gestgjafi...
-2.-9. júní verða mamma og Ella frænka í heimsókn, og ég hlakka endalaust til. Planið er að versla, drekka kaffi og sóla okkur eins mikið og er mannlega mögulegt á einni viku. Ég er búin að panta sólskin.
-15. júní flyt ég af Slátrarastrætinu, sennilega á næsta götuhorn þar sem ég mun sofa í dyragætt því ég hef enn ekki fundið mér íbúð.
-21. júní kíkir Einar í heimsókn á Evróputúrnum sínum.
-23. júní (eða 24... hú nós) skrepp ég til Barcelona að hitta á ofurhressa vini þar (Aaarna mín!), og halda litla minningarathöfn um spænskuna sem ég talaði einu sinni en var hent út fyrir frönsku einhverntímann í vetur.
-1. júlí flýg ég frá Barcelona til Riga í Lettlandi, þar sem ég verð í tíu daga með gáfumannafélagi (eftir því sem ég kemst næst) Geri ráð fyrir að ég sé skemmtiatriði.
-17. júlí kemur Ásla og verður í nokkra daga, ég er fáránlega spennt, en skilst að hún ætli að sofa á sínu græna allan tímann og vakna bara til að drekka eitt og eitt rauðvínsglas. Og kaupa nýja Harry Potter.

Lengra get ég ekki hugsað í bili, ýmislegt í bígerð en ekkert búið að negla niður. Algjör óþarfi að skipuleggja sig meira en tvo mánuði fram í tímann hvort eð er!
Back to the books!

Blákaldur veruleikinn

2007-05-19T21:58:00.000Z

Ég held að maðurinn sem var búinn að útbúa sér lítið heimili undir einni brúnni hérna hafi dáið í nótt. Allavega voru lögreglu- og sjúkrabílar á staðnum, lögreglumenn á vappinu á brúnni, og fullt af forvitnu fólki að horfa á lögreglumenn á bátum sem tóku eitthvað sem líktist mannslíkama undan brúnni. Mikið finnst mér erfið tilhugsun að á meðan ég sat yfir bókunum, fitnaði af óhóflegu súkkulaðiáti og kvartaði yfir hvað lífið væri erfitt, hafi maður ca. 500 metra frá mér verið að deyja í innkaupakerrunni sinni undir brú. Hvað getur maður sagt...

Sjeik itt beibí

2007-05-19T10:38:00.000Z

Sjeik morgunsins var ferlega góður, svo ég ætla að deila honum með ykkur:
-hálfur frosinn banani
-1/8 lítil melóna (þessi sem er grængrá að utan og appelsínugul að innan...)
-ca. 15 hindber
-hálf appelsína
Blandað eins lengi og það tekur mann að þvo hnífinn og skurðarbrettið, þurrka upp gumsið sem subbaðist um allt og hlaupa fram til að setja þvottavélina af "þvo" yfir á "vinda".
Njótið!

The early days

2007-05-18T18:09:00.000Z

Pabbi var að senda mér þessa ágætu mynd af okkur þegar ég var (samkvæmt honum, man það ekki svo gjörla sjálf) ca. 5 daga gömul. Ég vil biðja ykkur sérstaklega að taka eftir gáfulegum augunum (og þakka svo Guði fyrir að þetta grísanef óx niður).

Blaður í staðinn fyrir að læra...

2007-05-16T07:46:00.000Z

Þessi fjöldahystería um samsæri Austur-Evrópu í Júrivisjón er að gera mig frekar bil. Eru allir búnir að gleyma hvaða land vann í fyrra? Er ekki smá séns að austur-evrópsku löndin hafi hreinlega sent betri lög í keppnina í ár en löndin sem eru að skæla mest yfir samsæri? Bretar eru allavega komnir með samsæriskenningarnar inn á þing hjá sér, en ég held að það hafi ekki þurft sovésku mafíuna til að koma þeim í næstneðsta sætið, flugþjónadramað þeirra var ægilegt. Sendum bara betri tónlist á næsta ári og sjáum hvað gerist! Mér finnst persónulega sigurlagið frábært, og flytjandinn algjör töffari.
PS. Er ég sú eina sem er farin að hræðast Moggabloggið meira en flest annað í netheimum..? Jeminn.

Rigningardagur

2007-05-14T17:50:00.000Z

Eldaði plokkfisk. Alein. Er húsleg. Var meira að segja mjög góður, og ég gerði helling af honum, svo ég get japlað á honum alla vikuna. Mun mögulega sjá eftir því fljótlega.
Annars gladdi ég lítil túristahjörtu í dag með því að fara út að hlaupa í hellidembu í aðal túrista-attrakksjóninu hérna, Petite-France. Ég veit ég er að bjóða hættunni heim með því að hlaupa þar, en þetta er nú alveg nógu leiðinlegt án þess að maður taki líka í burtu fallega útsýnið! Er sennilega í myndaalbúmum útum allan heim, hlaupandi í bakgrunninum á sís-brosandi fjölskyldumyndum með örvæntingu í augunum og eplarautt andlit. En við GusGus áttuðum okkur ekki á því áðan að það að hlaupa í hellidembu á eldgömlu steinstéttunum hérna er ekkert svipað og að gera það á malbikuðu stéttunum á Fróni. Sleeeiiipt! Ég datt reyndar aldrei, en þurfti nokkrum sinnum að baða út öllum öngum eins og teiknimyndafígúra sem hleypur ofsa hratt á staðnum til að detta ekki. Og einu sinni þurfti ég að grípa í túrista (giska á þýskan) sem leit út fyrir að vera frekar stöðugur. En túristunum fannst ég allavega fyndin. Gaman að geta verið fólki til ánægju býst ég við...

Undarlegt kvöld. Fullt tungl?

2007-05-13T14:49:00.000Z

Allar vinkonur mínar hérna eru á föstu, eins og langflestir í borginni virðast vera. Mér finnst fólk hérna almennt ekki spá svo mikið í að vera neitt sérstaklega ástfangið í alvörunni, bara í því að vera nú örugglega á föstu með einhverjum og leika rómantíska paraleikinn. Þetta virðist hafa mjög spes afleiðingar, eins og ég komst að á Júróvisjón-skrallinu okkar í gær.
Þarna vorum við á yfirlýstu stelpudjammi og ég sú eina á lausu. Það voru alltaf að koma til okkar einhverjir dúddar að spjalla (því við erum efnilegir kvenkostir auðvitað, það sér hver maður) og ég var sú eina sem var ekki nógu þakklát fyrir hrósið til að fara í sleik við fullan Tyrki (ekki meint illa gagnvart Tyrkjum, það vildi bara svo til að þetta voru næstum allt Tyrkir í þetta skiptið) bara af því hann sagði mér að ég væri sæt. Ég skil bara ekki hvað er varið í samband sem fólk er til í að fórna fyrir smá athygli frá manni sem þekki mann ekki neitt og getur þess vegna ekki meint neitt af því fallega sem hann segir. Eru Íslendingar eina þjóðin sem er nógu kaldhæðin til að falla ekki fyrir svona? Eða missir maður sjálfsálitið þegar maður er búinn að vera lengi á föstu og verður auðveld bráð? Og er þá ekki skárra að vera á lausu heldur en vera með einhverjum af handahófi til þess að vera örugglega aldrei á lausu? Þá gætu þær allavega bara farið í sleik á skemmtistöðum í góðum fíling án þess að þurfa að hringja í mig daginn eftir að farast úr samviskubiti. Botna ekkert í þessu. Ringluð í dag.

PS. Til hamingju Serbía!

Leggur ekkert inn, tekur bara ú-út

2007-05-11T08:30:00.000Z

Í gær bjargaði Youtube heiðri Eiríks Haukssonar meðal stjórnmálafræðinema í Strasbourg. Þegar allir í júróteitinu voru orðnir sannfærðir um það að íslenska lukkutröllið væri skelfilegasta tímaskekkja sem þau höfðu séð lengi (þetta var að sjálfsögðu áður en þau sáu tékknesku hár-rokkarana), þá skellti ég mér á Youtube og sýndi þeim Gleðibankann góða. Eftir það urðu þau öll að viðurkenna að maðurinn væri töffari af Guðs náð, enda engin leið að deila um það þegar svona sönnunargögn liggja fyrir. (Allar umræður um Eirík rauða gleymdust svo um leið og Austurríkismenn stigu á svið. Teitisgestir kunnu almennt ekki að meta þann gjörning, en mér hinsvegar fannst risa-pjallan þeirra, sem breyttist í eyðnis-borðann þegar fjórir rauðir menn með sundhettur og glimmer skriðu útúr henni, mjög merkileg.)
Fyrir júrópartýið fór ég í mitt fyrsta próf og það gekk bara alveg sæmilega, alveg þangað til að prófinu var lokið og kennarinn kom til mín að spjalla og var svo óvænt indæll að ég fór að skæla. Þá varð hann ennþá indælli svo ég átti engra kosta völ annarra en að flýja vettvanginn, áður en ég færi hreinlega að væla með látum. Gott að vita að maður er í góðu jafnvægi í prófunum... (Ég get annars alveg þolað það að fólk sé indælt, bara ekki svona óvænt sjáið til. Það verður að gefa manni smá viðvörun og aðlögunartíma. Þýðir ekki að vera strangur og ógnvekjandi heilan vetur og svissa svo bara beint í power-knúsin! Jú sí..? Jú sí.)
Annars er allt eins og blómstrið eina. (Ef blómstur eru nett sjúskaðir stressboltar sem skæla when knúsd. Annars er allt eins og eitthvað allt annað.)

Tíminn líður hratt á gervihnattaöld...

2007-05-08T10:43:00.000Z

Í gær fór ég í Erasmus forprófa-partý, og það var hræðilega gaman. Ég ákvað að fyrst flestir væru að fara heim eftir mánuð og ég væri búin að þrauka svona lengi á persónuleikalausu frönskunni minni einni saman þá væri ekki seinna vænna núna að spjalla aðeins við þann hluta hópsins sem talar alltaf ensku sín á milli. Þau hef ég hingað til forðast eins og heitann eldinn til að detta ekki í þá gryfju að tala bara ensku alla daga, því það er svo mikið þægilegra. Þarna varð mér það endanlega ljóst hverju ég fórnaði þegar ég ákvað að rembast bara á frönsku, og sitja frekar í frönskumælandi hóp og hlusta en í enskumælandi og taka þátt. Það komu hinir og þessir til mín þetta kvöld og sögðust vera gapandi hissa á að ég væri ekki sjúklega feimin eins og þau höfðu haldið í allan vetur, og ennþá meira hissa á því að ég væri bara dálítið skemmtileg. En það spunnust líka umræður um það í partýinu hverjum væri búið að fara mest fram á þessum tíma hérna, og einróma álit var að það væri litla ég, sem gladdi mitt litla hjarta heilmikið. Niðurstaða kvöldsins, eftir mikla naflaskoðun, er að ég er þrátt fyrir allt mjög sátt við að hafa þraukað með franskan persónuleika á við burkna í allan vetur, þó það þýði að það séu ekki mjög margir hérna sem þekki mig vel. Ég hefði nefnilega verið mjög spæld að koma heim jafn léleg í frönsku og ég var þegar ég fór, þó ég þekkti heilan hóp af nýju og skemmtilegu fólki.
Mér tókst líka í partýinu að sannfæra fólk um ágæti júróvissjón (eftir að hafa útskýrt fyrir stórum hluta hópsins hvað það eiginlega væri, menningarsnauða pakk...), og nauðsyn þess fyrir stjórnmálafræðinema að horfa á þennan mjög svo pólitíska viðburð. Svo nú er kominn rífandi júróvissjón-stemmari í liðið, og tvö partý á dagskrá (bara laugardagspartý dugar mér ekki því ég hef enga trú á að við komumst á úrslitakvöldið).
Í öðrum fréttum þá voru á sunnudaginn mini-óeirðir hérna vegna forsetakjörsins, og þáttakendur voru svo tillitsamir að hafa þær í beinni sjónlínu frá glugganum mínum svo ég gæti fylgst spennt með. Sem ég og gerði. Þetta var náttúrulega ekkert miðað við ástandið í öðrum og stærri borgum, því Alsace er mjög hallt undir Sarkozy, hann fékk víst 65% atkvæða hér. Svolítið íslensk mótmæli eiginlega, tvístígandi fólk að góla eitthvað og löggan stóð og fylgdist með af takmörkuðum áhuga.
Verkefni dagsins: Eitt stykki ritgerð. Ef einhver veit hvar ég finn heimildir um utanríkisstefnu Gétulio Vargas í Brasilíu á fyrri hluta síðustu aldar þá má viðkomandi endilega láta mig vita, því ég finn ekki boffs! Gagnslausa internet...

Halló ég!

2007-05-05T20:57:00.000Z

Heima að skrifa ritgerð á laugardagskvöldi. Ég er félagslegur útlagi. Væliskæl.
Eníhú. Það er búið að taka mig ansi langan tíma að venjast því að hérna eru alltaf bara til þær tegundir af ávöxtum og grænmeti sem eru "in season" hverju sinni. Því eins og við öll vitum eru ekkert nema kartöflur og hundasúrur nokkurn tímann "in season" á Íslandi, svo ég er vön því að það sé bara flogið með þetta til mín frá Langtíburstan því demmit mig langar í vatnsmelónu NÚNA. En þannig virkar það semsagt ekki hér. Neiónei. Nú er hinsvegar hafin gósentíð, því áðan í búðinni komst ég að því að þessa dagana eru svörin við spurningunum "Hvað er ódýrt og "in season"?" og "Hvað er best í heiminum?" nákvæmlega þau sömu. Jarðarber og brakandi ferskt spínat. Þvílík botnlaus hamingja. (Hinsvegar kosta umræddar vatnsmelónur 11 evrur stykkið (!) og eru ekki í fjárlögum).
Þetta var pistill dagsins um franskt matvælaverð og -framboð. Verði ykkur að góðu. (Er algjörlega hætt að hugsa um skemmtanagildi þessa bloggs þar sem ég var að setja upp teljara fyrir hana og komst að því að það les hana hvort eð er enginn nema ég. Og mér finnst ég skemmtileg.)

Myndasamtíningur

2007-05-03T11:22:00.000Z

Nú á ég að vera að skrifa tvær ritgerðir í algjöru tímastressi, og þá er einmitt upplagt að blogga svolítið...
Ég tók næstum engar myndir í Íslandsheimsókninni minni, enda vonlaus í þeirri deild, en þessi vel völdu (og ótrúlega random) augnablik tókst mér samt að festa á filmu:

Haukur Bragi og Ása sátu uppi með mig stóran hluta dvalarinnar

Sögulegur hittingur á Amokka, mér leið eins og ég hefði stokkið tíu ár aftur í tímann þegar ég horfði á þær allar, Ingunni, Ásu og Möggu, á sama stað. Ó svo skemmtilegt!

Örnu (nææærmynd) elti ég eins og hundur um allt
Oddný og Monika á Boston eftir kveðjudinnerinn hennar Oddnýjar á Ítalíu. Eins gott að maturinn var ofsa góður, því umræðuefnið yfir matnum var ekki lystaukandi...
Una mætti í fína kjólnum sínum þetta sama kvöld (það gerðu reyndar fleiri (halló Hrefna!) en eftir að þessi mynd var tekin var okkur tilkynnt að það væri bannað að taka myndir á staðnum. Á miðvikudagskvöldi. Hm.)
Fyrirmyndarfjölskyldan í Fífulindinni bauð mér nokkrum sinnum í mat (takk fyrir mig!), og þar ríkir gleðin eins og sjá má...

Næst lofa ég að reyna að taka myndir í einhverju samhengi...

Tilkynning frá hvíta manninum:

2007-05-01T14:46:00.000Z

Í dag las ég á kaffihúsi í klukkutíma. Með skelfilega hallærislegum afleiðingum (glöggir lesendur munu taka eftir því að ég er ekki bara með agalega bóndabrúnkulegt bolafar heldur líka þetta fína far eftir PERLUFESTINA MÍNA!):Smart. Ó svo smart.

Back to Butcher Street

2007-05-01T06:20:00.000Z

Í gær yfirgaf ég klakann minn ljúfa. Það var ekki svo erfitt í þetta skiptið því mér finnst svo stutt þar til ég kem heim aftur (og líka af því að í þetta skiptið hljóp ég bara ein inn í Leifsstöð og útrýmdi þar með rúllustigakveðjustundinni, en það er hún sem fer alltaf með mig). Ég lenti í Frankfurt um eittleytið og átti miða í hálfsex-rútuna til Strass, en nennti ómögulega að bíða svo lengi svo ég fór og skældi í bílstjóranum á hálftvö-rútunni. Hann lét undan og leyfði mér að koma með en ég þurfti að sitja í litlu aukasæti við hliðina á bílstjóranum, sem ég sá ekkert athugavert við fyrr en við lögðum af stað og keyrðum undan flugvallarþakinu. Sóóól. Og ég sat í þrjá tíma klesst upp við framrúðuna á rútu og grillaðist. Ég man voða lítið eftir þessarri rútuferð. En heim komst ég nú samt.
Þegar ég var búin að staulast upp alla stigana á Slátrarastrætinu með töskuna mína uppgötvaði ég að Matthildarnar eru enn í fríi og ég hélt ég væri þá ein heima. Það reyndist misskilningur. Um leið og ég fór að ganga um íbúðina sá ég nýju sambýliskonur mínar. Súkkulaðibeljurnar. Þær voru allsstaðar. Í eldhússkápunum, á póstinum mínum, í eyrnapinnaboxinu mínu, osfrv. Þessi var í fataskápnum mínum:
Súkkulaðibeljunærmynd:

Fíll frá Pam

2007-04-25T23:36:00.000Z

Ég verð svo hrikalega meyr alltaf í þessum Íslandsheimsóknum mínum að ég hef kosið að blogga sem minnst meðan á þeim stendur. Langar ekkert að tala um nema það hvað ég er heppin með vini og vandamenn, hvað mér þykir ægilega vænt um ykkur öll og hvað þið eruð endalaust góð við mig alltaf hreint. Ekki mjög spennandi bloggefni. Nú er ég hinsvegar farin að sjá fyrir endann á þessarri heimsókn minni, fer út á mánudaginn, og er bara frekar sátt við það því mér finnst svo stutt þar til ég kem aftur heim í lok sumars, og þá til að vera.
Þetta stefnir annars í að verða ansi viðburðaríkt sumar, nokkur ferðalög á teikniborðinu og einhverjir gestir væntanlegir til mín, fyrir utan hvað ég er að verða spennt fyrir því að byrja á BA-ritgerðinni minni eftir mjög inspiring (ísl. hvað? Andríkan?) fund með leiðbeinöndinni minni.
Mér finnst alltaf erfitt að byrja að skrifa á bloggið mitt aftur eftir dapurlega atburði, truflar mig eitthvað hvað lífið heldur hratt áfram eftir þá, en ég held ég geti sagt án þess að það sé vanvirðing við neinn að ég er þrátt fyrir allt lukkunnar pamfíll og lífið er ljúft.

Farfugl á flandri

2007-04-08T19:35:00.000Z

Ég geri eins og svo margir bara áætlanir til að breyta þeim, og er þess vegna komin til Íslands viku áður en ég ætlaði mér. Það kemur reyndar ekki til af góðu, en ég er nú samt auðvitað glöð að vera komin heim. Ég fer austur á morgun og verð í viku á Bakkafirði, kem sennilega suður aftur sunnudaginn 15. apríl.
Bara til að halda ykkur í lúppunni.
Gleðilega páska lömbin mín.

Flight of the Conchords

2007-04-02T17:51:00.000Z

Ég er skotin í þeim báðum. Þeir eru rétt mátulega nógu miklir lúðar.

Þeir eru líka hér og hér. Snillingar.

Af páfagaukum og geirfuglum

2007-04-02T10:18:00.000Z

Prófið gekk mjög undarlega. Ég endaði á að þurfa að skrifa ritgerð um nútímavæðingu Kína 1860-1937. Þá gerist svolítið merkilegt í hausnum á mér, því allt í einu mundi ég öll litlu smáatriðin um 19. öldina, en um leið og árið 1911 skall á í Kína þurrkaðist allt útúr minninu og ég mundi ekkert af því sem er common knowledge, það er, þetta sem ég vissi áður en ég las fyrir prófið. Maó, hver er það..? Gangan mikla..? 4. maí hreyfingin..? Hringdi engum bjöllum. Ég hef heyrt um þetta fyrirbæri. Að maður páfagauki fyrir próf og setji það á annan stað í heilanum en það sem maður veit dagsdaglega, og hafi svo ekki aðgang að "hversdagsheilanum" í prófinu, bara "páfagauksheilanum". Svo ég tók próf með páfagauksheila. Frábært.
Svo svaf ég allan laugardaginn því ég hafði ekkert náð að sofa fyrir prófið, gleymdi að stilla vekjaraklukku og vaknaði rétt áður en markaðurinn lokaði og átti eftir að kaupa í matinn, og allt lokað á sunnudögum. Svo ég nuddaði ekki einu sinni stírurnar úr augunum, heldur stökk bara af stað í búðina með koddahár og krumpaða kinn. Á leiðinni í búðina stoppaði mig maður til að segja mér að ég væri fullkomin. Ég var næstum búin að slá hann.
Um kvöldið var partý hjá Nathalie, ég klæddi mig í samkvæmisljónið því planið var að djamma loksins, í fyrsta skipti eftir áramót. Við vorum tvö sem fengum það memó. Allir hinir drukku te og sögðust þurfa að gera hluti daginn eftir. Svo við stungum af á næsta bar. Það er annars ótrúlega patent að vera Íslendingur í útlöndum. Skil ekki hvernig annarra þjóða kvikindi kynnast fólki hérna, sumir hafa hreinlega neyðst til að þróa með sér persónuleika. Ég hinsvegar uppgötva það í hvert skipti sem ég hætti mér í samkvæmi eða á skemmtistað að sem Íslendingur get ég verið blessunarlega laus við allt þetta persónuleikavesen. Upplifði mig eins og síðasta geirfuglinn á barnum þar sem ég sat í miðjum hópi Spánverja og Frakka sem voru nýbúnir að uppgötva hvaðan ég væri og horfðu á mig eins og þeir hefðu borgað fyrir miðann sinn og væru að bíða eftir sjóvinu. Ég ætlaði að fara að útskýra þetta fyrir þeim, en kann ekki að segja geirfugl á neinu tungumáli öðru en íslensku. Miðað við svipinn á þeim þá kom "I´m starting to feel like the big fat bird who couldn´t fly and got clubbed and eaten by the starving Icelanders in the 19th century" tilfinningunni ekki nógu vel til skila. Svo ég gafst upp og tók spurningar úr sal.

Prófbömmer

2007-03-31T03:38:00.000Z

Hversu fáránlega niðurdrepandi er það að vera að læra fyrir próf á síðustu stundu (ég veit, ÉG! Sjokkerandi alveg hreint...) og vera með "Til eru fræ" á heilanum?? Undirmeðvitundin eitthvað að tapa sér greinilega.
Hef enga einbeitingu af ýmsum misgóðum ástæðum og eftir tvo tíma mun ég mæta ósofin, illa undirbúin og titrandi af koffeinvímu í próf sem ég átti alveg að geta staðið mig vel í. Svekkjandi. Nákvæmlega 20% líkur á að ég fái spurningu sem ég get svarað sæmilega.
Fór í enn eitt kveðjupartíið í gærkvöldi þar sem ég enduruppgötvaði einn af þýsku vinum mínum síðan í byrjun skólaársins, og átti við hann eitt af fáum "alvöru" samtölum síðan ég kom hingað. Mjög gott fyrir hausinn það, smá hreinsun. Undarlegt hvað ég virðist bara til í að opna mig fyrir þýskum harðgiftum karlmönnum hérna. Það fer á listann.
Back to the books, krossið putta og tær!

Samsæri lögfræðinganna

2007-03-28T16:37:00.000Z

Í dag sat ég í sólinni á þessu ágæta kaffihúsi, á þessu ágæta torgi, og lærði fyrir Kínaprófið á laugardaginn. Það var yndislegt. Þar til lögfræðingsgerpið fann mig. Í alvöru talað, maðurinn er allsstaðar! Þetta er fjórða kaffihúsið sem hann finnur mig á. En ég elska þetta ákveðna kaffihús meira en öll hin til samans, og hann fær ekki forræði yfir því, það er alveg á hreinu! Mér tókst að losna við hann á sæmilega góðum tíma í þetta skiptið, með því að vera bölvaður dóni. Skammaðist mín smá svo ég gerði það sem allir fullorðnir gera when in doubt. Hringdi í mömmu mína. Hún hjálpaði mér að réttlæta dónaskapinn fyrir sjálfri mér. Hentugar þessar mömmur. Það skondna við þetta alltsaman var hinsvegar það, að ég var ekki fyrr búin að skella á mömmu og farin aftur að læra þegar það settist hjá mér annar maður. Lögfræðingur. I shit you not. Þessi var hinsvegar kurteis, sætur, ekki krípí og leyfði mér að læra í friði þegar ég sagðist vera að fara í próf, svo ég var ekki dónaleg við hann, og leyfði honum náðarsamlegast að klára bjórinn sinn við borðið mitt.
Ég sé alveg fyrir mér hvað gerðist á síðasta aðalfundi lögfræðingafélagsins hér í borg. "Hvað segið þið strákar (örugglega til stelpulögfræðingar hér líka en þær virðast hafa verið á klóinu á þessu augnabliki fundarins, því þær láta mig alveg vera), eigum við að velja einn úlla af handahófi og taka hann á taugum? Hah, það verður megafyndið!"
Mér er ekki skemmt.

Snýýýt

2007-03-26T01:09:00.000Z

Arg og pirr. Get aldrei sofið þegar ég er kvefuð. Er búin að borða þyngd mína í ávöxtum og grænmeti í dag, og drekka svo mikið vatn að ég hef það á tilfinningunni að ef ég hallaði höfðinu til hliðar kæmi það útum eyrun á mér. Samt er ég ennþá kvefuð. Skil þetta ekki.
Hausið virkar ekki almennilega svona kvefað svo hérna eru nokkrar misgáfulegar myndir af Slátrarastrætinu síðustu daga:

Ég eldaði mexíkósúpu handa liðinu einn daginn, eitt leiddi af öðru og allt í einu vorum við farin að keppast um það hver kæmi hnefanum á sér upp í sig og hver ekki (ég, Mathilde 2 og Jacob getum það, Nathalie og Mathilde 1 geta það ekki). Hér er Mathilde 1 að gera sitt besta, ég hló of mikið til að ná myndum af hinum að reyna!

Hér eru Mathilde 2 og Jacob stolt nokkrum sekúndum eftir að hafa komið hnefunum á sér uppí sig. Rétt eftir að myndin var tekin reyndu þau að koma hvors annars hnefum uppí sig, sem var mjög truflandi sjón. Ég grét, veit ekki hvort það var af hlátri eða hræðslu.

Sjálfsmynd, nýbúin að taka hnefann útúr mér. Klassí þessi elska.

Natalie fín og sæt í sínu fyrsta matarboði á Slátrarastrætinu, tekst bara sæmilega að fela hneykslunina á þessum nýja samkvæmisleik okkar.Og að lokum, kvefmaturinn minn, fullur af vítamínum og fíneríi, var svo fallegur á litinn að ég tók mynd af honum, en svo eru litirnir ekkert fínir á myndinni. Ó vell.

Gleði í hverfisbúðinni

2007-03-22T18:29:00.000Z

Það eru alltaf svo yndislegar gamlar konur í hverfisbúðinni minni, og það er eins og þær finni á sér þegar maður er leiður og þarf á gömlukonuást að halda. Áðan fór ég í búðina í mjög aumlegu ástandi, í miðju kafi að skrifa ferlega leiðinlega skýrslu um annars skemmtilega Evrópuviku, og í þokkabót lasin (því Íslendingurinn ég þolir ekki 5°c heita kjarnorkuveturinn sem er skollinn á hérna skyndilega). Ég er ekki fyrr mætt í búðina og farin að þukla epli en það fer gömul kona eitthvað að vandræðast. Hún er tæknilega séð fyrir mér en mér er alveg sama því ég er ekkert að flýta mér aftur upp til skýrslunnar, svo ég brosi bara og þukla fleiri epli. Svo elti ég gömlu konuna í röðina hjá ávaxtavigtinni þar sem hún vandræðast meira, og er farin að afsaka sig endurtekið fyrir að tefja mig. Ég sagði henni sem var að það biði mín ótrúlega leiðinleg skýrsla heima svo þess meiri tíma sem hún gæti tekið í að vandræðast með fisk á ávaxtavigtinni þess mun betra væri það fyrir mig. Hún segir að þetta sé allt af því hún hafi hjólað í búðina og sé svo kalt á höndunum að þær virki ekki almennilega. Þá lifnar yfir mér því sem Íslendingur kann ég fátt betur en að formæla veðurguðunum, jafnvel þó það sé á frönsku. Hún er ekki lengi að komast að því að ég sé Íslendingur, og rétt áður en myglaða, úfna, lasna og geðvonda ég stekk af stað til að klára skýrsluna og borða súkkulaðið sem ég var að kaupa mér til að hjálpa við sjálfsvorkunnina þá grípur hún í handlegginn á mér og segir: "Þó þú komir frá köldu landi, þá er sól í hjartanu þínu". Takk elsku gamla kona. Bjargaðir deginum algjörlega.

Væliskæl

2007-03-21T15:27:00.000Z

Foj. Það snjóar og mér er kalt og ég er kvefuð og ég er að skrifa ofsalega leiðinlega skýrslu. Kvarti lokið. Had to be done.
Ég er búin að ákveða að vera úti að skrifa BA ritgerð í sumar, sem þýðir að allir vinir og vandamenn nær og fjær eru velkomnir í heimsókn. Ef Strasbourg er ekki nógu góð fyrir ykkur er borg og/eða land samningatriði. Ein orðin desperat? Ég held nú það!
Ég þarf að finna mér nýja íbúð fyrir sumarið því ég þarf að yfirgefa þessa 15. júní, en ég er búin að taka svo margar ákvarðanir síðustu daga að ég er búin með alla festu og get ómögulega ákveðið hvar ég vil búa. Ég vil bara búa áfram á Slátrarastrætinu, nenni ekki að flytja!! Ef einhver vill gefa skít í Ísland í sumar þá eru meðleigjendur velkomnir. Sérstaklega ef þeim finnst gaman að þrífa, elda og syngja lítið lag.
Annars er mér of kalt til að geta skrifað í samhengi (samt er ég í ullarsokkum, ullargalla OG ullarpeysu utanyfir alltsaman, brr).
Tilgangurinn með öllu þessu röfli var annars sá að segja frá því að ég kem heim 12. apríl og verð til 30. Gæti ekki hlakkað meira til. Vil knús. Sjálfboðaliðar hafi samband í gamla símann þegar ég er lent á klakanum. Jei!

Mathieu

2007-03-15T15:37:00.000Z

Í dag sat ég niðri við ána og var að læra, á milli þess sem ég reyndi að forðast skvettur frá kajakstrákum og álftum. Yndislegt. Það var sól og blíða og fullt af fólki niðri við á að leika sér, læra eða bara liggja í sólbaði. Ég var niðursokkin í bækurnar þegar það var pikkað í öxlina á mér. Það var ofsa krúttlegur strákur sem hafði áður séð vera að leika sér í frisbí með nokkrum vinum sínum. Hann spurði hvort ég gæti reimað skóinn hans fyrir hann. Hann héti Mathieu og kynni það ekki ennþá. Svo dinglaði hann fætinum fyrir augunum á mér svo ég gæti séð að reimarnar hefðu sko í alvöru losnað. Ég sagðist ekki trúa því að svona stór og duglegur strákur kynni ekki ennþá að reima skóinn sinn sjálfur. Hann flissaði og sagði að mamma hans hefði lofað að kenna honum það bráðum. Ég sagði að auðvitað væri það þá sjálfsagt mál að reima skóinn hans fyrir hann, svo hann gæti haldið áfram að leika við vini sína. Og ég reimaði skóinn hans, gerði meira að segja tvöfaldan hnút svo hann myndi ekki losna strax. Hann þakkaði mér kurteislega fyrir, kyssti mig á kinnina og hljóp aftur til vina sinna til að halda leiknum áfram.
Mathieu er ca. 25 ára. Frakkar eru speees.

Colmar - myndir

2007-03-13T22:33:00.000Z

Hér koma nokkrar myndir sem Daniel tók í ferðinni okkar til Colmar um síðustu helgi. Fínt að hafa ljósmyndara með í för sem tekur skárri myndir en ég!

Þetta tré var mjúkt og ég klappaði því eins og ketti þar til ég var dregin í burtu

Það kom okkur á óvart að Colmar væri ekki í Evrópu, en þeir vissu allavega í hvaða átt hún er

Litlu Feneyjar

Fínn vatnsturn

Fínt hús

Sólskinsbarn

2007-03-12T19:06:00.000Z

Ég fór í sólbað í dag! Meira að segja svolítið íslenskt sólbað, því ég var með gæsahúð allan tímann, en það var heiðskýrt og þá er ég skilyrt til að hypja mig út með bókina mína. Fór á "Ströndina í Strasbourg", sem er ekki strönd heldur kaffihús við ána mína en þar er allavega hægt að liggja í sólstól og þykjast vera á strönd. Var mjög indælt þar til álftin tók sig til og skvetti skítugu vatninu á mig, en hvað leggur maður ekki á sig til að ná sér í smá sólarglennu? Og lögfræðingsgerpið hefur allavega ekki fundið mig á þessu kaffihúsi ennþá... Fer að verða uppiskroppa með lögfræðingslaus kaffihús hér í borg, þetta er síðasta kaffihúsið sem ég veit um í miðbænum sem sólin nær til og lögfræðingurinn nær ekki til.
Á laugardaginn var ég dregin til Colmar með Nathalie og Daniel, kærastanum hennar, og við áttum mjög fínan dag á röltinu þar. Daniel talar ekki frönsku svo við töluðum ensku allan tímann, fín hvíld fyrir hausinn minn litla. Þau eru svo ótrúlega mikil nörd að það er frábært, hafa meðal annars búið til sína eigin Star Wars mynd. Yndislega fólk.

L´eau d´Unnur

2007-03-10T11:54:00.000Z

Það voru að birtast heima hjá mér ofvirkir Þjóðverjar sem ætla að draga mig til Colmar í dag, sem er mjög fín tilbreyting, en á meðan fáið þið heimaverkefni. Ég var að átta mig á að ég hef ekki átt ilmvatn síðan ég kom til Frakklands (geri mitt til að staðfesta steríótýpuna um illa lyktandi Frakkann). Fór inn í Sephora og ætlaði að fjárfesta í einu slíku en var gripin svo miklum valkvíða að mér varð næstum óglatt (gæti verið sterka ilmvatnsblöndulyktin sem er alltaf inní svona búðum samt, eins og við kassann í Rúmfatalagernum hjá ilmkertunum, jakk) og varð að fara. Svo ég þarf hjálp. Þið eruð svöl. Hvaða ilmvatn er hipp og kúl?

Ferðasaga í flugumynd

2007-03-07T20:23:00.000Z

Jahá. Ég semsagt fór til Parísar með Mathilde, og við gistum hjá foreldrum hennar. Það svoleiðis lak af þeim gestrisnin að ég fékk mitt eigið herbergi með fínu rúmi en Mathilde og systir hennar sváfu saman á litlum sófa í stofunni. Ég reyndi að malda í móinn en það gekk ekki upp. Við vöknuðum úthvíldar á laugardagsmorgni, borðuðum brauð með söltuðu smjöri og villihunangi sem foreldrar hennar söfnuðu við sumarhúsið þeirra í Bordeaux. Mjög smart alltsaman. Svo fórum við í svakalegan göngutúr um borgina, Eiffel-turninn, les Invalides (m.a. ósmekklega grafhýsið hans Napóleons), Alexander 3. brúin, Champs Élysées (þar sem við fórum inn í Louis Vuitton, flottustu búð sem ég hef komið inn í á ævinni, ég var litin áberandi hornauga í gallabuxum og Converse skóm...), Sigurboginn, Concorde-torgið, Óperuhúsið, Grand Palais og Petit Palais, Louvre (bara sýnishorn auðvitað), listinn er endalaus enda var ég búin að ganga fæturna á mér upp að hnjám í lok dags. Við borðuðum voða fínan grískan mat heima hjá Mathilde um kvöldið (eftir að fjölskyldan hafði setið öll í hring og látið mig segja frá öllu sem við gerðum um daginn, á frönsku, og glaðst innilega yfir hverri sögn sem ég beygði rétt), kíktum svo út í rauðvínsglas og rétt komumst heim á miðnætti áður en það hreinlega leið yfir okkur af þreytu.

Mathilde var ekkert minna strangur leiðsögumaður á sunnudeginum, eftir meira brauð með hunangi var rokið af stað að sjá Ile de la Cité, ráðhúsið, Notre Dame kirkjuna (þar sem við duttum beint inn í þessa líka fínu messu) og þar fyrir framan miðju Parísarborgar (sem mér fannst fáránlega skemmtileg en Mathilde skammaðist sín endalaust fyrir túristabjánann sem hoppaði á öðrum fæti og skríkti af gleði), Saint-Chapelle, nútímalistasafnið og enduðum daginn á að kíkja aftur í Louvre (ég get ekki skoðað nema brotabrot af því í einu, verð álíka heiladauð og í Kringlunni af öllu áreitinu og ruglinu, allt vaðandi í túristum með heyrnatól "following in the footsteps of the daVinci code"). Um kvöldið (eftir aðra sögustund í boði Unnar, íslensku furðuverunnar) var borðuð súpa sem var grunsamlega lík íslenskri kjötsúpu, horft á Ferðalag keisaramörgæsanna og svo farið í háttinn. Klukkan tíu. Ekki alveg það sem ég er vön að gera í útlöndum en mjög skynsamlegt eftir allt labbið.

Eftir hunangsbrauðsát á mánudagsmorgni skelltum við okkur í smá verslunarleiðangur og svo heim í hádegismat. Ég var svo drifin af stað með farangurinn minn á bakinu að skoða Montmartre, Moulin Rouge (Mathilde var búin að hóta því alla ferðina að selja mig þar ef ég hagaði mér ekki, en ég var búin að vera hlýðin eins og hundur alla ferðina og fékk því að eiga mig sjálf örlítið lengur), og eftir það höfðum við ennþá nokkra tíma áður en ég átti að mæta á lestarstöðina. Ég var farin að skilja hvernig litlu hafmeyjunni leið þegar henni fundust hnífar stingast upp í iljarnar á henni í hverju spori, og stakk í sakleysi mínu upp á að setja bara niður á kaffihúsi til að drekka í okkur mannlífið. Mathilde féll ekki fyrir þessu ódýra bragði mínu, og þrammað skyldi um borgina fram á síðustu mínútu. Ég elti, enda vel upp alin og undirgefin stúlka. Ég var svo glöð þegar ég loksins settist niður í lestinni um sexleytið um kvöldið að ég hefði getað grátið af hamingju.

Allt í allt frábær ferð, Mathilde stóð sig vel sem leiðsögukona með aga á liðinu, og fjölskyldan hennar var yndisleg við mig. Ég vil helst hanga endalaust á kaffihúsum þegar ég fer í borgarferðir og horfa á fólkið, svo það var gaman að prófa að fara í svona allt öðruvísi ferð, þar sem afköstin voru töluvert meiri en þau eru venjulega hjá mér. En eníhú, fleiri myndir:

Kom 10 mínútna skúr í Tuilerie garðinum, sem var algerlega þess virði því eftir hann kom þessi líka fallegi regnbogi beint fyrir ofan Louvre-safnið. Þarna tókst mér loksins að fá Mathilde til að slaka örlítið á, setjast við þessa fínu tjörn og horfa á börnin leika sér með bátana sína. Þetta vil ég gera þegar ég ferðast. (Eftir smástund breyttist þessi leikur í annann og verri leik, horfa á ítölsku karlana leika sér með bátana sína, með sígarettu hangandi úr munnvikinu. Ekki jafn rómó og við flúðum inn í Louvre.)

Mathilde var ekkert of sátt í slökuninni en lét sig hafa það þessi elska

Eina hópmyndin sem var tekin í ferðinni. Tekin á hvolfi reyndar en það er ekkert annað í boði. Fallegt sjónarhorn svona beint upp í nasirnar á manni líka

Ég var heilluð af þessarri ömmu og barnabarninu hennar að leika sér með bátinn sinn. Mathilde var heilluð af því hvað ég hafði áhuga á röngum hlutum við borgina

Við Notre Dame tók ég myndir af ufsagrýlunum. Aftur varð Mathilde heilluð af hæfni minni til að fara algjörlega á mis við pointið

Ég lét Mathilde setjast í skó sem mér fannst fyndinn. Henni fannst ég ekki fyndin

Ég á líka fullt af túristamyndum af hinum og þessum gömlu húsum en ákvað að hlífa ykkur í þetta sinn. Ekkert að þakka.

Búin með París

2007-03-05T23:05:00.000Z

Ég var að skríða inn úr dyrunum eftir vel heppnaða Parísarferð. Ferðasaga kemur síðar, en hér koma nokkrar myndir ykkur (mömmu) til yndisauka þangað til:

Mathilde nývöknuð fyrir framan Eiffelturninn

Ég veit ekki hvort það sést þegar myndin er svona lítil, en þetta er allavega Parísardaman einfætt, með enga efri vör og bara eina stóra framtönn fyrir utan regnbogaskreytt Louvre. Ef þetta stjórnmálafræðidæmi gengur ekki upp get ég alltaf orðið fyrirsæta

Mathilde standandi nákvæmlega á miðju Parísarborgar, fyrir utan Notre Dame

Rauða myllan, þar sem Mathilde reyndi að koma mér í verð

Lögfræðingsgerpið strikes again

2007-02-28T18:48:00.000Z

Í dag er sorgardagur á Slátrarastrætinu því í kvöld þarf ég að fara og kveðja uppáhaldsvin minn hér í Strass (og þann eina sem mér finnst fyndinn) hann Jacob, sem er að flytja aftur heim til Þýskalands. Ég á eftir að sakna hans ægilega. Snökt. Vil ekki hugsa um það alveg strax.
Ég sat á útikaffihúsi og var að lesa í dag þegar það barði allt í einu maður í borðið mitt og lét mig næstum fá hjartaáfall. Ég leit upp og sá að þetta var lögfræðingsgerpið sem ég er alltaf að rekast á útum allt og lætur mig alltaf fá símanúmerið sitt og ég hringi aldrei í. Það skondna við það er að í hvert sinn sem ég hitti hann lætur hann eins og við höfum aldrei hist áður, ég sé ekki með númerið hans á hundrað miðum um alla íbúð og sé ekki mjög greinilega að hunsa hann. Nema í dag, þá lemur hann í borðið mitt og rýkur í burtu í fússi. Ég segi ekki neitt og leiði þetta bara hjá mér. Fimm mínútum seinna kemur hann aftur, kynnir sig og lætur eins og við séum að hittast í fyrsta sinn. Er maðurinn eitthvað geðveikur eða hefur orðrómurinn um hvað ég er hrikalega ómannglögg í alvöru náð alla leið til Frakklands?

Unnur í árabát

2007-02-23T13:25:00.002Z

Þessa viku í þinginu hef ég notið þess ennþá meira en venjulega að labba í vinnuna (skóli er vinna í þessarri færslu, því það hljómar betur). Það er sennilega vegna þess að ég elska ána við hliðina á húsinu mínu, og þingið er ca 40 mín neðar við þessa sömu á, svo ég fylgi henni bara alla leið í vinnuna. Alla vikuna er ég líka búin að hugsa um það hvað það væri ennþá skemmtilegra að eiga lítinn árabát og geta siglt í vinnuna. Ég gæti látið mig fljóta með straumnum í vinnuna á morgnana og róið svo heim til að fá útrás eftir erfiðan vinnudag (eða gripið í bátinn hjá strákunum sem æfa róður á ánni og látið þá draga mig heim...). Það eru litlar bryggjur bæði við húsið mitt og við Evrópuþinghúsið, svo þetta er alveg gráupplagt. Fer á framtíðarplanið; búa á Slátrarastrætinu, vinna í þinginu, sigla í vinnuna (sennilega yrði þá "koma Íslandi í ESB" að vera á listanum líka svo ég ætti séns í að fá vinnu í þinginu...).
Í dag kynntum við verkefnin sem við erum búin að vera að vinna í vikunni og það gekk bara vel, ég kom reyndar alltof seint því mér var rænt af blindum manni á leiðinni, en okkar hópur var fimmti í röðinni svo það kom ekki að sök. Ég var nefnilega bara að labba í sakleysi mínu meðfram ánni og mjög upptekin við dagdrauma þegar það greip blindur maður í mig og bað mig að hjálpa sér að komast í vinnuna (það er svona að ganga í skóm sem gera læti). Það er nefnilega verið að grafa upp allar gangstéttar eins og er og holur og skurðir um allt, ekki mjög blindravænt sennilega. Hann reyndist vera prófessor í háskóla nálægt mínum (en ekkert nálægt þinginu) svo ég fylgdi honum þangað og við spjölluðum heilmikið. Þegar ég var búin að skila honum í skólann hljóp ég eins og líf mitt lægi við niður í þing, og sagði öryggisvörðunum að þeir yrðu að hleypa mér inn þó ég væri sein, mér hefði verið rænt af blindingja og það væri ekki mér að kenna. Þeir tóku þá skynsamlegu ákvörðun að biðja ekki um frekari skýringar heldur hleypa mér bara inn, móðri og sveittri og úfinni (en í kjól og stígvélum því ég ætlaði að vera svo fín og sæt á kynningunni).
Þá er þessarri fínu þingviku líka lokið.

Evrópuormur

2007-02-19T18:42:00.000Z

Þessa vikuna er ég flutt með eplið mitt og reglustikuna í Evrópuþinghúsið hér í Strass, þar sem við fáum að þykjast vera þingmenn í fimm daga. Ég er nógu mikill lúði til að finnst það ótrúlega skemmtilegur leikur. Ég er ein í þeim klúbbi eins og er. Hópurinn minn á að einbeita sér að því að nota Evrópusambandið til að viðhalda friði (frið, friðnum... fallbeygingarvandræði, hjálp!) innan aðildarríkjanna og stuðla að heimsfriði. Auðvelt verkefni. Í dag vorum við beðin um að fara heim og tala við þá vini okkar sem eru í hernum og biðja um þeirra sýn á málið og hugmyndir. Þá áttaði ég mig enn og aftur á því hvað ég er heppin að koma frá landi þar sem hvorki er her né herskylda, ég á bara einn vin í hernum og hann er í þeim austurríska. Hann er friðarsinni en er undir herskyldu, svo hann ákvað að skrá sig bara í konunglegu lífvarðasveitina (eða hvað það nú heitir þegar maður stendur grafkyrr fyrir framan merkilegar byggingar með skrítinn hatt og má ekki brosa þegar fólk tekur myndir með manni). Hann hinsvegar krossaði í vitlausan reit á skráningarblaðinu sínu og endaði í einhverskonar ofurnaggasveit, og var sendur í þjálfun sem byggir meðal annars á því að skríða í drullu undir gaddavír og hoppa yfir hinar og þessar hindranir eins og verðlaunahross á meðan lítill maður með byssu segir þér að þú sért ómerkilegur ormur sem eigir ekki skilið að hoppa yfir svona fínar hindranir. Í augnablikinu er hann einhversstaðar uppá fjalli þangað sem hann var sendur hálfnakinn með hnífinn sinn og á að æfa sig í að deyja ekki á meðan litlu mennirnir með byssurnar finna uppá nýjum pyntingaraðferðum. Georg er hinsvegar harðlínugrænmetisæta og í stað þess að drepa kanínur með hnífnum sínum og éta þær mun hann mjög líklega nota hann til að ógna þeim og ræna gulrótunum þeirra. Ég get ímyndað mér að akkúrat í þessum skrifuðu orðum sitji hann einhversstaðar undir tré og nagi trjábörk, grátandi. (Sem er merkilegt nokk einmitt það sem ég myndi gera ef ég yrði sett í þessar aðstæður). Ég myndi spyrja hann um álit hans á framtíðarhlutverki ESB í friðarmálum, en ég held hann sé ekki í aðstöðu til að svara tölvupósti á fjallinu sínu. Fyrir utan það að ég held að hans fyrsta athugasemd í hermálum væri að það þyrfti að gera skráningarblöðin minna ruglingsleg. Með þessum reytingslega pósti vildi ég bara segja að ég er fegin að vera ekki skylduð í herinn. Takk Ísland.

Allir komnir í klámið

2007-02-17T10:30:00.000Z

Það er greinilegt á bloggum samlanda minna að fyrirhuguð klámráðstefna í Reykjavík er aðalhitamál landans þessa dagana. Ég er næstum hætt að þora á netið, hvað þá að lesa blogg, því ég verð svo innilega reið og vonsvikin og sár að lesa það sem sumt fólk skrifar um málið að ég fæ bara hjartsláttartruflanir og langar að fara að gráta. Eini ljósi punkturinn við þetta frá mínum sjálfselska sjónarhóli er að fólk sýnir þar allavega sitt rétta andlit og það er mikill tímasparnaður fyrir okkur einhleypingana, nú þegar allir virðast blogga, að geta stundað netnjósnir á því hvað hinir og þessir vonbiðlar hafa látið út úr sér á netinu um mál eins og þessi.
Ég er eins og er á kafi í bókum um klám, vændi og mansal því mig langar að skrifa BA ritgerðina mína um eitthvað þessu tengt. Ég þykist nú samt ekki vera neinn sérfræðingur eins og er, enda rétt að byrja, en sú almenna fáfræði um málið sem kemur fram á bloggum og í athugasemdum um allt net þessa dagana kemur mér samt óþægilega á óvart. Reiðin sem meðmælendur kláms virðast margir búa yfir kemur mér líka á óvart, og ég átta mig ekki alveg á því hvað það er sem getur orsakað hana. Ég er farin að halda að þessi fáfræði sé ekki raunveruleg, heldur kjósi fólk að loka augunum fyrir því sem það veit samt innst inni, en af hverju get ég samt ekki ímyndað mér.
Svona lagað gerir mig jafn innilega sorgmædda og þegar ég heyri fólk hlæja að sögum um misþyrmingar á dýrum, sem er einhvernveginn alltaf að gerast. Fólk getur verið svo kalt.
Ég ætla annars ekkert að tjá mig um þetta ráðstefnumál beint, enda of langt í burtu til að vita almennilega um hvað málið snýst.

Kvefgemlingur

2007-02-15T16:54:00.000Z

Nú hefur það komið í ljós að hinar annars sæmilega samhentu Matthildar styðja sinn hvorn frambjóðandann í forsetakosningunum. Umræðurnar við matarborðið eru háværar þessa dagana. Mér fyndist áhugavert að vita meira um þessar kosningar og frambjóðendurna, en það er ekki í boði því alltaf þegar málið kemst á dagskrá hér á Slátrarastrætinu eða í hinum og þessum frönsku matarboðum þá tala allir svo hratt og ofaní hvern annan að ég skil ekki neitt. En mér skilst að Ségolène Royal sé dóni og Nicolas Sarkozy kynþáttahatari, svo mér líst ekkert á þetta fyrir hönd Frakkanna. Sennilega þarf ég nú samt að kynna mér málið bara sjálf, er að fá mjög vafasamar upplýsingar í þessum stanslausu rökræðum Matthildanna.
Á Valentínusardaginn var ég lasin (rek það til heiftarlegs ofnæmis fyrir rómantík) en Mathilde 2 var búin að bjóða fullt af Þjóðverjum í mat svo það var annaðhvort að vera kurteis, borða með þeim og þykjast skilja þýsku, eða stinga af með kvefið mitt. Ég ákvað að stinga af, og fór á yndislegt stefnumót með sjálfri mér. Ég bauð mér uppá rauðvínsglas og ítalskan mat, og í bíó á eftir, og ég er frábært deit, þó ég segi sjálf frá.
Um síðustu helgi fékk ég íslenska stelpu sem býr í borg hérna nálægt í heimsókn, og við tókum einn dag í að kanna það hversu mikið er mannlega mögulegt að borða og drekka á einum degi. Niðurstaðan: Heilan helling. Við römbuðum á laugardagskvöldið inná veitingastað sem við vissum engin deili á, fengum æðislegan mat og ennþá æðislegri eftirrétt, og Mathilde 1 sagði mér daginn eftir að þetta væri frægur staður og ómögulegt að fá borð þar nema með margra daga fyrirvara, hún hefði oft reynt með fjölskyldunni sinni en aldrei tekist. Svona er maður mikill heppnisgrís. Skemmtilegasta atvik kvöldsins var samt þegar maðurinn á næsta borði rak við með látum og öllum á staðnum tókst að halda andlitinu nema okkur. Ég hló svo mikið að ég fór að gráta. Prump er fyndið, það er bara svoleiðis. Svo var aðeins kíkt á djammið, og ég fékk útrás fyrir klórþörfina mína með því að klóra Ítala með kiwi-klippingu á hausnum í sirka tvo tíma. Ég get skemmt mér við ótrúlegustu hluti. Ég er þar með mögulega búin að finna lausn á kattaleysinu, því Mathilde 1 leyfir mér ekki að fá mér kött, en Ítalir gera greinilega sama gagn, eru loðnir, finnst gott að láta klóra sér og mjálma svo eitthvað óskiljanlegt á ítölsku (sennilega "í guðanna bænum viltu láta höfuðið á mér vera, kona").
Áðan fór ég að kaupa í matinn og var á leiðinni inn á sama tíma og eldri kona var á leiðinni út, svo ég hinkraði og hleypti henni út á undan. Hún sagði "takk fyrir að hleypa mér á undan þér, og takk fyrir að gera það brosandi". Mér finnst það svolítið sorglegt að það þurfi að þakka manni sérstaklega fyrir það. Ég legg til átak, allir að brosa til ókunnugra við öll möguleg og ómöguleg tækifæri.

Kvensnift á faraldsfæti

2007-02-09T17:58:00.000Z

Ég er að fara til Parísar fyrstu helgina í mars! Jei! Foreldrar Mathilde 1 eiga heima þar og hún bauðst til að taka mig með sér þangað og sýna mér pleisið. Það getur varla tekið meira en eina helgi að skoða alla París, er það? Ah, ég get ekki beðið! Ég er búin að vara Mathilde við því að ég ætla mér að eiga rómantíska helgi í þessarri höfuðborg ástarinnar, og hún verði bara að þola það að ég horfi á hana dreymnum augum og flissi eins og smástelpa. Við sjáum svo hversu vandræðaleg sambúðin verður eftir það...
Annars er ég frekar eftir mig eftir að hafa hlustað á einn samnemanda minn reyna í einn og hálfan tíma fyrr í dag að útskýra það hvernig hann túlkar orðið "ríkisborgari" (í stuttu máli telur hann sig ríkisborgara þess lands sem hann er staddur í hverju sinni. Mér finnst það vafasöm túlkun. Honum finnst ég óþolandi kvensnift.). Það að vera nemandi í stjórnmálafræði býður stundum upp á brjálæðislega leiðinlegar samræður. Fyrir utan það að franska töluð með spænskum framburði er nóg til að hausinn á mér veit ekkert hvaða tungumál hann á að vera að reyna að skilja og fer í verkfall.
En París! Jei!

Ennþá hér

2007-02-08T14:13:00.000Z

Ég var að koma úr prófi sem þýðir að ég er hérmeð formlega búin með leiðinlegasta kúrs sem ég hef nokkurntímann komið nálægt! Jei! Veit samt ekkert hvernig mér gekk, en það þýðir ekkert að hafa áhyggjur af því fyrr en í júní. Enn eitt matarboðið í kvöld, og ég nenni ekki neitt enda ekkert búin að sofa fyrir prófstressi. En það þýðir ekkert að væla, ég skal snæða þríréttaða franska máltíð í kvöld með góðu eða illu. Ég á svo bágt að það er agalegt.
Í öðrum fréttum er það helst að ég get ekki gengið, staðið upp né sest niður fyrir harðsperrum, sem skiptir engu máli því það er hvort eð er skollið á annað syndaflóð og ekki hundi út sigandi. Vona að það verði stytt upp áður en ég verð dregin út og fóðruð með valdi í kvöld. Eða að Matthildarnar hreinlega finni mig ekki undir teppinu mínu og skilji mig eftir heima.

Silfurskotta

2007-02-05T12:13:00.000Z

Ég gleymdi að segja frá því að þegar ég hélt fyrirlesturinn minn í síðustu viku þá var ég fyrst í röðinni (í Frakklandi er ég allt í einu fyrst í stafrófinu, en ekki síðust eins og venjulega), og þegar ég stóð fyrir framan alla og ætlaði að fara að byrja þá tók ég eftir því að kennarinn minn, kona um fertugt, var búin að lita hárið á sér silfurfjólublátt. Fjólublátt. Fjóóólublátt. Alltaf þegar ég leit upp frá blaðinu mínu greip hárið á henni athygli mína og ég vissi ekki lengur hvar ég var eða um hvað ég var að tala. Ég er nokkuð viss um að hún gerði þetta bara til að trufla mig.
Annars þjáist ég þessa dagana af lamandi valkvíða, það er svo margt sem ég á að vera að gera og langar að vera að gera, að ég get ekki valið mér verkefni og enda á að gera bara ekki neitt. Hjálp.

Skýrsla vikunnar

2007-02-02T09:57:00.000Z

Ég þjáist af miklu andleysi í bloggdeildinni þessa dagana, en það er ekki þar með sagt að það sé ekkert að gerast hérna, ég hef bara ómögulega nennt að skrifa um það.
-Um síðustu helgi eldaði ég íslenskan jólamat handa Matthildunum mínum, Jacobi, Franzi og Vincent, og þau voru vægast sagt mishrifin. Það var held ég sviðasultan sem fór alveg með þau (þorrinn læddist örlítið inn í jólaþemað). Hún fór reyndar eiginlega með mig líka, svo ég skildi þau mjög vel. Þeim fannst sígarettulykt af bæði reykta silungnum og hangikjötinu, en átu það síðan með bestu lyst og viðurkenndu að lyktin hefði verið villandi. Þau voru sérstaklega hrifin af sósunni sem ég bjó til með silungnum, sem er svolítið svekkjandi því hún var gerð af fingrum fram í algjöru paniki á síðustu stundu, svo mér mun sennilega aldrei takast að gera hana aftur. Sannast það hér með að ég virka best undir pressu.
-Það er allt að hrynja af eldhúsveggjunum okkar þessa dagana (því miður ekki ósmekklega semi-klámið samt, heldur einhver vodkapóstkort (við Matthildarnar erum með mjööög ólíkan skreytistíl...)) og sambýliskonurnar ákváðu að rífa bara allt draslið niður og setja upp íslensk póstkort í staðinn. Svo núna er eldhúsið okkar eins og snögg hringferð um landið. Mjög kósý og rómó.
-Í gærkvöldi voru svo tvær afmælisveislur, hjá Vincent og Franzi, en ég ákvað að kíkja frekar í hans veislu en hennar því hann var búinn að hafa svo mikið fyrir því að elda "alþjóðlegt hlaðborð" (les. ókeypis matur) en hún hélt afmælið sitt á veitingastað (les. matur sem ég þarf að borga fyrir). Það var ótrúlega skemmtilegt, hann var búinn að elda (í litlu herbergiskompunni sinni þar sem allt er inni í einum litlum skáp; ísskápur, vaskur, eldavél, hillur undir leirtau, ég held að Vincent hljóti að vera göldróttur) kínverskan mat, indverskan, mexíkóskan, mið-austurlenskan, enda borðuðum við öll á okkur gat. (Göt? Veit ekki.) Við enduðum svo kvöldið á að mála öll saman (ca. 25 manns) málverk inná baði. Mjög kreatívt og krúttlegt.
-Í gær flutti ég minn fyrsta fyrirlestur á frönsku, og var svo gagnrýnd í tætlur af versta kennara í sögunni. En ég var langt því frá sú eina, og ég fór ekki að skæla, svo ég er bara sátt. Konan á að vera að kenna okkur hvernig formið á að vera á ritgerðum og fyrirlestrum og svona, en lætur okkur svo hafa ótrúlega erfið og flókin umfjöllunarefni úr evrópufræðum, og gagnrýnir okkur efnislega en segir okkur ekkert hvað hefði betur mátt fara í uppbyggingunni. Botna ekkert í þessu. Eftir fyrirlestrana lagði hún fyrir okkur öll óvænt munnlegt próf, fyrir framan alla þurftum við að svara einhverri random spurningu um aðferðafræði sem hún tók svo geðþóttaákvörðum um hvort hefði verið fullnægjandi eða ekki. Ég fékk einu spurninguna sem ég hefði mögulega getað svarað og stóð mig með glæsibrag.
-Um helgina ætlar Mathilde að elda handa okkur sambýliskonunum og við ætlum að leigja okkur dvd og hafa það notalegt saman, gerum ekki nóg af því enda allir uppteknir við sitt. Nú er stefnan að fara að bæta örlítið úr því. Annars á helgin að fara í rólegheit, skrifa einn ritgerðarstubb og lesa svolítið. Kíkja jafnvel á útsölurestar, bara svona til að sýna mig og sjá aðra.
-Ennþá andlaus bloggari, en ótrúlega ánægð með hvað kommentararnir mínir eru skapandi og frjóir, sem kom berlega í ljós eftir síðustu færslu. Spurning um að biðja þær um að ættleiða þetta blogg og lífga aðeins upp á það!

Góða helgi!

Skiptinemablús

2007-01-29T14:35:00.000Z

Þó þú sitja í tímunum megir
og hlusta á meðan þú þegir
það gagnast þér lítið
(og kannsk´ekki skrýtið)
þú skilur ekkert sem kennarinn segir.

Skyldupóstur. Skjús mí.

2007-01-26T22:25:00.000Z

Magga frænka kom með snjóinn með sér fyrr í vikunni en virðist ekki hafa tekið hann með sér aftur þegar hún fór í dag... Ég naut góðs af veru hennar hérna, og er búin að hafa það ofsalega gott síðustu daga, kíkja í Evrópuráðið, borða góðan mat, versla, allt í góðum félagsskap auðvitað. Tókst meira að segja loksins að fá hugmynd að BA ritgerðinni minni, keypti nokkrar bækur um efnið í ráðinu og er að vinna í að lesa þær núna. Í gær fórum við svo á flottasta veitingastað sem ég hef komið á hingað til í Strass, og ég fékk þar betri túnfisksteik en á Sjávarkjallaranum, sem ég hélt ekki að væri mögulegt. Oh, er búin að hafa það alltof gott, hrikalegt að þurfa að trappa sig niður í hversdaginn aftur!
Skólinn er byrjaður aftur eftir prófin, og það er enginn smá munur á að byrja í kúrsum núna og það var í haust, núna veit ég allavega svona sirka bát um hvað kúrsarnir snúast eftir fyrsta tímann, en í haust valdi ég kúrsa eftir því hversu hrædd ég var við kennarana. Svo ég göslast í skólann í slabbinu með bros á vör þessa dagana. Ég reyndar skrópaði í allan dag, en bara af því að það er ekki hægt að hjóla í snjónum og ég get ekki gengið því ég er með ígerð í fætinum. Mjög smart. Svo ég er farlama heima á föstudagskvöldi að syrgja brottflogna ættingja, borða súkkulaði (má því ég á bágt...) og horfa á Friends á frönsku.
Á morgun ætla ég að lesa nýju bækurnar mínar (geri ráð fyrir að verða ennþá farlama), muna að hringja í íslensku stelpuna sem er í Colmar og ég gleymdi að hringja í í kvöld og haltra svo kannski í bíó. Á sunnudaginn ætla ég loksins að elda hangikjötið sem ég kom með út og halda lítil íslensk jól fyrir sambýlingana og mögulega Vincent og kærastann hans. (Mamma mín, það þýðir að þú verður að vera í símafæri á sunnudaginn svo það fari ekki allt til fjandans í pottunum mínum...).
Oh, leiðinlegur póstur. Ég kenni fætinum um. Góða helgi!

Snjór!

2007-01-23T22:19:00.000Z

Það er kominn snjór í Strass! Ég myndaði hann útum gluggann minn en það er dimmt svo hann sést ekki mjög vel, en með jákvæðu hugarfari má samt sjá glitta í hann...

Þó að rok og rigning sé sennilega mikið týpískara íslenskt veður en logn og snjókoma þá labbaði ég samt heim í kvöld með kjánaglott út að eyrum inni í stóru loðnu hettunni minni. Snjór! Krullur! Hálka! Allt svo skemmtilega íslenskt.

Annars er ekki að marka mig, er alltof glöð af því ég talaði íslensku í allt kvöld, við föðursystur mína sem er mætt á svæðið aftur, og þrjá indæla íslenska líftæknifræðinga sem hún fann í reiðileysi (sem er stafað hvernig..?) á flugvellinum. Og á morgun mun ég tala meiri íslensku, og sennilega hitta íslenska stelpu sem býr hérna. Það finnst mér merkilegt og ég hlakka til.

Það er hinsvegar annað og verra mál að Mathilde er búin að taka eftir því að ég hef ekki verið að borða crépe-ið sem hún býr til í morgunmat, og vill vita hvort mér finnist það vont. Crépe með súkkulaði og banana? Vont? Jahá, allt er nú til. Ég vildi ekki útskýra fyrir henni að mér fyndist ég orðið örlítið of búsældarleg, svo ég lofaði að borða þær í morgunmat í fyrramálið. Er ljótt að taka nokkrar og henda þeim í ruslið og elda mér svo hafragraut? Dyrnar hérna eru frekar þröngar og það væri fáránlega vandræðalegt að komast ekki út úr íbúðinni án þess að smyrja dyrakarmana með smjöri.

Sæt í staðinn

2007-01-19T17:30:00.000Z

Í dag komst ég endanlega að því að ég mun þurfa að byggja lífsafkomu mína á því að vera sæt í staðinn, svo það er eins gott að fara að mæta í ræktina... Ég mætti í síðasta prófið í morgun (jíha!) og þar beið mín, mér til mikillar gleði, að skrifa ritgerð um skrifræði Webers í stofnunum. Gleðin kom til af því ég skrifaði fyrir rúmu ári ritgerð um skrifræði Webers og hvernig það á við í stofnunum nútímans, og fékk frekar hátt fyrir hana meira að segja. Gleðin var hinsvegar skammvinn því ég uppgötvaði það fljótlega að ég mundi ekki hálfa setningu úr ritgerðinni, eða að hvaða niðurstöðu ég komst um málið. Það hljóta í alvöru talað að vera til lyf við þessu. Svo ég blaðraði heilmikið um ýmislegt sem kom málinu ekkert við, alveg eins og í öllum hinum prófunum. Og þarf svo ekki að hafa áhyggjur af þessu meir, allavega ekki fyrr en í júní!
Í kvöld er próflokafagnaður, þar sem á líka að kveðja þá skiptinema sem verða bara eina önn, og kynnast þeim sem eru að koma til að vera seinni önnina. Þetta hljómar allt ágætlega í kenningunni, en ef það er eitthvað sem ég lærði í Brussel þá er það að það er aldrei góð hugmynd að fara út að borða með fleiri en tíu manns (nema mögulega ef meirihluti fólksins er siðmenntaður, eins og þegar amma bauð okkur í mat á Hótel Holti. Gekk fínt. En það er hvorki ég né hinir fjölþjóðlegu apakettirnir hérna, svo það hjálpar ekkert), og hérna stefnir í að hópurinn verði um 80 stykki. Pant ekki. Pant vera heima á náttfötunum, eða fara í bíó (mögulega á náttfötunum), eða í ræktina (sennilega ekki á náttfötunum) eða eitthvað. Oh, ég er svo mikill félagsskítur að það er agalegt. Fyrir alla hina á ég við. Hóst.
Eigið góða helgi!